adjectivethird-declension two-termination adjective
cūriālis1
cūriālis (neuter cūriāle)
Classical[kuː.riˈaː.lɪs]Ecclesiastical[ku.riˈaː.lis]
Meaning
- Medieval Latintwo terminationcourtly
- Medieval Latintwo terminationof or pertaining to the nobility or knighthood
- EcclesiasticalLatintwo terminationcurial
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cūriālis | cūriālis | cūriāle |
| genitive | cūriālis | cūriālis | cūriālis |
| dative | cūriālī | cūriālī | cūriālī |
| accusative | cūriālem | cūriālem | cūriāle |
| ablative | cūriālī | cūriālī | cūriālī |
| vocative | cūriālis | cūriālis | cūriāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cūriālēs | cūriālēs | cūriālia |
| genitive | cūriālium | cūriālium | cūriālium |
| dative | cūriālibus | cūriālibus | cūriālibus |
| accusative | cūriālīs cūriālēs | cūriālīs cūriālēs | cūriālia |
| ablative | cūriālibus | cūriālibus | cūriālibus |
| vocative | cūriālēs | cūriālēs | cūriālia |
cūrĭālis, e, adj. curia,
I. of or pertaining to a curia, i. e.
I. Belonging to the same curia, district, or division of the people; subst.: cūrĭālis, is, m., a member of the same curia, = δημότης:
neque quisquam curialium Venit, Plaut. Aul. 2, 2, 2: Cimonem etiam in suos curialis hospitalem fuisse, Cic. Off. 2, 18, 64; cf. Paul. ex Fest. p. 49, 13 Müll.: curiales ejusdem curiae ut tribules et municipes.—II. Pertaining to the religious services of the curiœ: curiales flamines curiarum sacerdotes, Paul. ex Fest. p. 64, 1 Müll.—
III. In late Lat., belonging to the imperial court, = aulicus, Amm. 21, 12, 20; 22, 9, 12; 27, 7, 7; Symm. Ep. 9, 10; 10, 41.
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin cūriālis From cūria + -ālis.
In English words that came into English from cūriālis
- curialcūriālis
- curialisticcūriālis