LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

cūriālis1

cūriālis (neuter cūriāle)
Classical[kuː.riˈaː.lɪs]Ecclesiastical[ku.riˈaː.lis]

Meaning

  1. Medieval Latintwo terminationcourtly
  2. Medieval Latintwo terminationof or pertaining to the nobility or knighthood
  3. EcclesiasticalLatintwo terminationcurial

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecūriāliscūriāliscūriāle
genitivecūriāliscūriāliscūriālis
dativecūriālīcūriālīcūriālī
accusativecūriālemcūriālemcūriāle
ablativecūriālīcūriālīcūriālī
vocativecūriāliscūriāliscūriāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecūriālēscūriālēscūriālia
genitivecūriāliumcūriāliumcūriālium
dativecūriālibuscūriālibuscūriālibus
accusativecūriālīs
cūriālēs
cūriālīs
cūriālēs
cūriālia
ablativecūriālibuscūriālibuscūriālibus
vocativecūriālēscūriālēscūriālia

cūrĭālis, e, adj. curia,
I. of or pertaining to a curia, i. e.
I. Belonging to the same curia, district, or division of the people; subst.: cūrĭālis, is, m., a member of the same curia, = δημότης: neque quisquam curialium Venit, Plaut. Aul. 2, 2, 2: Cimonem etiam in suos curialis hospitalem fuisse, Cic. Off. 2, 18, 64; cf. Paul. ex Fest. p. 49, 13 Müll.: curiales ejusdem curiae ut tribules et municipes.—
II. Pertaining to the religious services of the curiœ: curiales flamines curiarum sacerdotes, Paul. ex Fest. p. 64, 1 Müll.—
III. In late Lat., belonging to the imperial court, = aulicus, Amm. 21, 12, 20; 22, 9, 12; 27, 7, 7; Symm. Ep. 9, 10; 10, 41.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin cūriālis From cūria + -ālis.

In English words that came into English from cūriālis

  • curialcūriālis
  • curialisticcūriālis
noun · masculinethird declension
cūriālis2
cūriālis m (genitive cūriālis)
Classical[kuː.riˈaː.lɪs]Ecclesiastical[ku.riˈaː.lis]

Meaning

  1. a member of the same curia, district, or division of the people
  2. Late LatinMedieval Latincourtier
  3. Medieval Latinfeudal noble

Declension

declension
formsingularplural
nominativecūriāliscūriālēs
genitivecūriāliscūriālium
dativecūriālīcūriālibus
accusativecūriālemcūriālēs
cūriālīs
ablativecūriālecūriālibus
vocativecūriāliscūriālēs

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

cūriālis is, m
curia, a member of the same curia: in suos curialīs hospitalis.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin cūriālis From cūria + -ālis.

Quick answers

What does cūriālis mean in Latin?
cūriālis, a adjective, means “courtly; of or pertaining to the nobility or knighthood; curial”.
How do you pronounce cūriālis?
In classical Latin, [kuː.riˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ku.riˈaː.lis].