proper noun · masculinesecond declension
Cunimundus
Cunimundus m sg (genitive Cunimundī)
Classical[kʊ.nɪˈmʊn.dʊs]Ecclesiastical[ku.niˈmun.dus]
Meaning
- Medieval Latinmasculinesingulara male given name from Proto-Germanic
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Cunimundus | — |
| genitive | Cunimundī | — |
| dative | Cunimundō | — |
| accusative | Cunimundum | — |
| ablative | Cunimundō | — |
| vocative | Cunimunde | — |
Origins
From Proto-Germanic *Kunimunduz.