adjectivefirst/second-declension adjective
cubiculātus
cubiculātus (feminine cubiculāta, neuter cubiculātum)
Classical[kʊ.bɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[ku.bi.kuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectiveHaving staterooms or bedchambers
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cubiculātus | cubiculāta | cubiculātum |
| genitive | cubiculātī | cubiculātae | cubiculātī |
| dative | cubiculātō | cubiculātae | cubiculātō |
| accusative | cubiculātum | cubiculātam | cubiculātum |
| ablative | cubiculātō | cubiculātā | cubiculātō |
| vocative | cubiculāte | cubiculāta | cubiculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cubiculātī | cubiculātae | cubiculāta |
| genitive | cubiculātōrum | cubiculātārum | cubiculātōrum |
| dative | cubiculātīs | cubiculātīs | cubiculātīs |
| accusative | cubiculātōs | cubiculātās | cubiculāta |
| ablative | cubiculātīs | cubiculātīs | cubiculātīs |
| vocative | cubiculātī | cubiculātae | cubiculāta |
cŭbĭcŭlātus, a, um, adj. id.,
I. furnished with bedchambers or state-rooms:
naves, Sen. Ben. 7, 20, 3.Origins
See cubiculum