LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

crispō

crispō (present infinitive crispāre, perfect active crispāvī, supine crispātum)
Classical[ˈkrɪs.poː]Ecclesiastical[ˈkris.po]

Meaning

  1. to curl, crimp
  2. figurativelyto make rough or variegated; strew or plant (with)
  3. figurativelyto swing, brandish

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.crispōcrispābamcrispābōcrispāvīcrispāveramcrispāverō
crispārō
2nd sg.crispāscrispābāscrispābiscrispāvistī
crispāstī
crispāverās
crispārās
crispāveris
3rd sg.crispatcrispābatcrispābitcrispāvitcrispāverat
crispārat
crispāverit
crispārit
1st pl.crispāmuscrispābāmuscrispābimuscrispāvimuscrispāverāmuscrispāverimus
crispārimus
2nd pl.crispātiscrispābātiscrispābitiscrispāvistis
crispāstis
crispāverātis
crispārātis
crispāveritis
crispāritis
3rd pl.crispantcrispābantcrispābuntcrispāvērunt
crispāvēre, crispārunt
crispāverant
crispārant
crispāverint
crispārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.crispemcrispāremcrispāverim
crispārim
crispāvissem
crispāssem
2nd sg.crispēscrispārēscrispāverīscrispāvissēs
crispāssēs
3rd sg.crispetcrispāretcrispāverit
crispārit
crispāvisset
crispāsset
1st pl.crispēmuscrispārēmuscrispāverīmus
crispārīmus
crispāvissēmus
crispāssēmus
2nd pl.crispētiscrispārētiscrispāverītis
crispārītis
crispāvissētis
crispāssētis
3rd pl.crispentcrispārentcrispāverint
crispārint
crispāvissent
crispāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.crisporcrispābarcrispābor
2nd sg.crispāris
crispāre
crispābāris
crispābāre
crispāberis
crispābere
3rd sg.crispāturcrispābāturcrispābitur
1st pl.crispāmurcrispābāmurcrispābimur
2nd pl.crispāminīcrispābāminīcrispābiminī
3rd pl.crispanturcrispābanturcrispābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.crispercrispārer
2nd sg.crispēris
crispēre
crispārēris
crispārēre
3rd sg.crispēturcrispārētur
1st pl.crispēmurcrispārēmur
2nd pl.crispēminīcrispārēminī
3rd pl.crispenturcrispārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.crispācrispāre
pres. 2nd pl.crispātecrispāminī
fut. 2nd sg.crispātōcrispātor
fut. 3rd sg.crispātōcrispātor
fut. 2nd pl.crispātōte—
fut. 3rd pl.crispantōcrispantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecrispārecrispārī
perfect infinitivecrispāvisse
crispāsse
crispātum esse
future infinitivecrispātūrum essecrispātum īrī
present participlecrispāns—
perfect participle—crispātus
crīspāta, crīspātā, crīspātae, crīspātam, crīspātārum, crīspātās, crīspātī, crīspātōrum, crīspātōs
future participlecrispātūrus
crīspātūra, crīspātūrā, crīspātūrae, crīspātūram, crīspātūrārum, crīspātūrās, crīspātūre, crīspātūrī, crīspātūrīs, crīspātūrō, crīspātūrōrum, crīspātūrōs, crīspātūrum
crispandus
crīspanda, crīspandā, crīspandae, crīspandam, crīspandārum, crīspandās, crīspande, crīspandīs, crīspandōrum, crīspandōs
gerundcrispandī, crispandō, crispandumsupinecrispātum, crispātū

crispo, no
I. perf., ātum, 1, v. a. and n. id..
I. Act., to curl, crisp, crimp (poet. or in post-Aug. prose).
A. Prop.: capillum, Plin. 29, 4, 26, § 82: feminae cincinnos, Maec. ap. Sen. Ep. 114, 5.—
B. Transf.
1. To make variegated, rough, uneven; to cover or plant with something, to strew over: tellurem apio viridi, to border, Col. 10, 166: mixtum aurum cono, Stat. Th. 8, 568: alma novo crispans pelagus Tithonia Phoebo, Val. Fl. 1, 311; cf. Zumpt ad Rutil. 2, 13: quādam rugatione crispari corpora, Cael. Aur. Tard. 2, 1, 17.—
2. To put into a tremulous motion, to swing, brandish, wave (cf.: vibro, quasso): bina manu lato crispans hastilia ferro, Verg. A. 1, 313; 12, 165 (cf.: δύο δοῦρε τινάσσων, Il. 12, 298): non illis solitum crispare hastilia campo, Sil. 8, 374: tergeminos jactus, App. M. 11, p. 258, 35: buxum, Claud. Rapt. Pros. 2, 110: clunes, Arn. 7, p. 239; cf. crispitudo.—Trop.: cachinnum, Sedul. 1, 316.—
II. Neutr., only in part. pres. crispans.
A. Curled, uneven, wrinkled: buxus, Plin. 16, 16, 28, § 70: nasus, Pers. 3, 87.—
B. Trembling: cum vibrat crispante aedificiorum crepitu (of an earthquake), Plin. 2, 82, 84, § 198.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin crispō From crispus (“curled, crimped”) + -ō.

Descendants
  • Catalancrespar
  • Catalancrispar
  • Englishcrisp
  • Englishcrepe
  • Frenchcrêper
  • Frenchcrisper
  • Frenchcrêpeler
  • Italiancrespare
  • Italianincrespare
  • Portuguesecrispar

Quick answers

What does crispō mean in Latin?
crispō, a verb, means “to curl, crimp; to make rough or variegated; strew or plant (with)”.
What are the principal parts of crispō?
crispō, crispāre, crispāvī, crispātum (first conjugation).
How do you pronounce crispō?
In classical Latin, [ˈkrɪs.poː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkris.po].