LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

crētānus

crētānus (feminine crētāna, neuter crētānum)
Classical[kreːˈtaː.nʊs]Ecclesiastical[kreˈtaː.nus]

Meaning

  1. adjectiveCretan, of Crete.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecrētānuscrētānacrētānum
genitivecrētānīcrētānaecrētānī
dativecrētānōcrētānaecrētānō
accusativecrētānumcrētānamcrētānum
ablativecrētānōcrētānācrētānō
vocativecrētānecrētānacrētānum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecrētānīcrētānaecrētāna
genitivecrētānōrumcrētānārumcrētānōrum
dativecrētānīscrētānīscrētānīs
accusativecrētānōscrētānāscrētāna
ablativecrētānīscrētānīscrētānīs
vocativecrētānīcrētānaecrētāna

Crētānus, i, v. 1. Creta, II. D.

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin crētānus From Crēta + -ānus.

Quick answers

What does crētānus mean in Latin?
crētānus, a adjective, means “Cretan, of Crete.”.
How do you pronounce crētānus?
In classical Latin, [kreːˈtaː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kreˈtaː.nus].