proper noun · masculinesecond declension
Crespuscus
Crespuscus m sg (genitive Crespuscī)
Classical[krɛˈpʊs.kʊs]Ecclesiastical[kreˈpus.kus]
Meaning
- a masculine praenomen
Secundum hoc dicitur crepusculum a crepero: id vocabulum sumpserunt a Sabinis, unde veniunt Crepusci nominati Amiterno, qui eo tempore erant nati, ut Lucii prima luce in Reatino; crepusculum significat dubium; ab eo res dictae dubiae creperae, quod crepusculum dies etiam nunc sit an iam nox multis dubium.
116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, De Lingua Latina 6.5
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Crepuscus | Crepuscī |
| genitive | Crepuscī | Crepuscōrum |
| dative | Crepuscō | Crepuscīs |
| accusative | Crepuscum | Crepuscōs |
| ablative | Crepuscō | Crepuscīs |
| vocative | Crepusce | Crepuscī |
Origins
According to Varro, the term is connected to creperum; he suggests both were borrowed from Sabine.