LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Crespuscus

Crespuscus m sg (genitive Crespuscī)
Classical[krɛˈpʊs.kʊs]Ecclesiastical[kreˈpus.kus]

Meaning

  1. a masculine praenomen
    Secundum hoc dicitur crepusculum a crepero: id vocabulum sumpserunt a Sabinis, unde veniunt Crepusci nominati Amiterno, qui eo tempore erant nati, ut Lucii prima luce in Reatino; crepusculum significat dubium; ab eo res dictae dubiae creperae, quod crepusculum dies etiam nunc sit an iam nox multis dubium.116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, De Lingua Latina 6.5

Declension

declension
formsingularplural
nominativeCrepuscusCrepuscī
genitiveCrepuscīCrepuscōrum
dativeCrepuscōCrepuscīs
accusativeCrepuscumCrepuscōs
ablativeCrepuscōCrepuscīs
vocativeCrepusceCrepuscī

Origins

According to Varro, the term is connected to creperum; he suggests both were borrowed from Sabine.

Quick answers

What does Crespuscus mean in Latin?
Crespuscus, a proper noun, means “a masculine praenomen”.
What is the genitive of Crespuscus?
The genitive singular is Crespuscī. Crespuscus is masculine, second declension.
How do you pronounce Crespuscus?
In classical Latin, [krɛˈpʊs.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kreˈpus.kus].