adjectivethird-declension one-termination adjective
crepusculāscēns
crepusculāscēns (genitive crepusculāscentis)
Classical[krɛ.pʊs.kʊˈɫaːs.kẽːs]Ecclesiastical[kre.pus.kuˈlaʃ.ʃens]
Meaning
- one terminationgrowing dusky
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | crepusculāscēns | crepusculāscēns | crepusculāscēns |
| genitive | crepusculāscentis | crepusculāscentis | crepusculāscentis |
| dative | crepusculāscentī | crepusculāscentī | crepusculāscentī |
| accusative | crepusculāscentem | crepusculāscentem | crepusculāscēns |
| ablative | crepusculāscentī crepusculāscente | crepusculāscentī crepusculāscente | crepusculāscentī crepusculāscente |
| vocative | crepusculāscēns | crepusculāscēns | crepusculāscēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | crepusculāscentēs | crepusculāscentēs | crepusculāscentia |
| genitive | crepusculāscentium | crepusculāscentium | crepusculāscentium |
| dative | crepusculāscentibus | crepusculāscentibus | crepusculāscentibus |
| accusative | crepusculāscentīs crepusculāscentēs | crepusculāscentīs crepusculāscentēs | crepusculāscentia |
| ablative | crepusculāscentibus | crepusculāscentibus | crepusculāscentibus |
| vocative | crepusculāscentēs | crepusculāscentēs | crepusculāscentia |
crĕpuscŭlascens, entis, Part. [crepusculum],
I. growing dusk, dusky:
hora, Sid. Ep. 8, 3.Origins
Originally the present participle of an unattested verb *crepusculāscit (“it becomes twilight; dusk falls”) that relates to crepusculum in a similar way as vesperāscit relates to vespera.