LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

crepusculāscēns

crepusculāscēns (genitive crepusculāscentis)
Classical[krɛ.pʊs.kʊˈɫaːs.kẽːs]Ecclesiastical[kre.pus.kuˈlaʃ.ʃens]

Meaning

  1. one terminationgrowing dusky

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecrepusculāscēnscrepusculāscēnscrepusculāscēns
genitivecrepusculāscentiscrepusculāscentiscrepusculāscentis
dativecrepusculāscentīcrepusculāscentīcrepusculāscentī
accusativecrepusculāscentemcrepusculāscentemcrepusculāscēns
ablativecrepusculāscentī
crepusculāscente
crepusculāscentī
crepusculāscente
crepusculāscentī
crepusculāscente
vocativecrepusculāscēnscrepusculāscēnscrepusculāscēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecrepusculāscentēscrepusculāscentēscrepusculāscentia
genitivecrepusculāscentiumcrepusculāscentiumcrepusculāscentium
dativecrepusculāscentibuscrepusculāscentibuscrepusculāscentibus
accusativecrepusculāscentīs
crepusculāscentēs
crepusculāscentīs
crepusculāscentēs
crepusculāscentia
ablativecrepusculāscentibuscrepusculāscentibuscrepusculāscentibus
vocativecrepusculāscentēscrepusculāscentēscrepusculāscentia

crĕpuscŭlascens, entis, Part. [crepusculum],
I. growing dusk, dusky: hora, Sid. Ep. 8, 3.

Origins

Originally the present participle of an unattested verb *crepusculāscit (“it becomes twilight; dusk falls”) that relates to crepusculum in a similar way as vesperāscit relates to vespera.

Quick answers

What does crepusculāscēns mean in Latin?
crepusculāscēns, a adjective, means “growing dusky”.
How do you pronounce crepusculāscēns?
In classical Latin, [krɛ.pʊs.kʊˈɫaːs.kẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kre.pus.kuˈlaʃ.ʃens].