verbfirst conjugation
crepitō
crepitō (present infinitive crepitāre, perfect active crepitāvī, supine crepitātum)
Classical[ˈkrɛ.pɪ.toː]Ecclesiastical[ˈkrɛː.pi.to]
Meaning
- to rattle, clatter, crackle, etc.
- to chatter, mumble
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sonum asperum iterum iterumque dōcrepitō -āre — in Metamorphoses I, ch. 24
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | crepitō | crepitābam | crepitābō | crepitāvī | crepitāveram | crepitāverō |
| 2nd sg. | crepitās | crepitābās | crepitābis | crepitāvistī | crepitāverās | crepitāveris |
| 3rd sg. | crepitat | crepitābat | crepitābit | crepitāvit | crepitāverat | crepitāverit |
| 1st pl. | crepitāmus | crepitābāmus | crepitābimus | crepitāvimus | crepitāverāmus | crepitāverimus |
| 2nd pl. | crepitātis | crepitābātis | crepitābitis | crepitāvistis | crepitāverātis | crepitāveritis |
| 3rd pl. | crepitant | crepitābant | crepitābunt | crepitāvērunt crepitāvēre | crepitāverant | crepitāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | crepitem | crepitārem | crepitāverim | crepitāvissem |
| 2nd sg. | crepitēs | crepitārēs | crepitāverīs | crepitāvissēs |
| 3rd sg. | crepitet | crepitāret | crepitāverit | crepitāvisset |
| 1st pl. | crepitēmus | crepitārēmus | crepitāverīmus | crepitāvissēmus |
| 2nd pl. | crepitētis | crepitārētis | crepitāverītis | crepitāvissētis |
| 3rd pl. | crepitent | crepitārent | crepitāverint | crepitāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | crepitor | crepitābar | crepitābor |
| 2nd sg. | crepitāris crepitāre | crepitābāris crepitābāre | crepitāberis crepitābere |
| 3rd sg. | crepitātur | crepitābātur | crepitābitur |
| 1st pl. | crepitāmur | crepitābāmur | crepitābimur |
| 2nd pl. | crepitāminī | crepitābāminī | crepitābiminī |
| 3rd pl. | crepitantur | crepitābantur | crepitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | crepiter | crepitārer |
| 2nd sg. | crepitēris crepitēre | crepitārēris crepitārēre |
| 3rd sg. | crepitētur | crepitārētur |
| 1st pl. | crepitēmur | crepitārēmur |
| 2nd pl. | crepitēminī | crepitārēminī |
| 3rd pl. | crepitentur | crepitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | crepitā | crepitāre |
| pres. 2nd pl. | crepitāte | crepitāminī |
| fut. 2nd sg. | crepitātō | crepitātor |
| fut. 3rd sg. | crepitātō | crepitātor |
| fut. 2nd pl. | crepitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | crepitantō | crepitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | crepitāre | crepitārī |
| perfect infinitive | crepitāvisse | crepitātum esse |
| future infinitive | crepitātūrum esse | crepitātum īrī |
| present participle | crepitāns | — |
| perfect participle | — | crepitātus crepitāta, crepitātā, crepitātae, crepitātam, crepitātārum, crepitātās, crepitātī, crepitātōrum, crepitātōs |
| future participle | crepitātūrus crepitātūra, crepitātūrā, crepitātūrae, crepitātūram, crepitātūrārum, crepitātūrās, crepitātūre, crepitātūrī, crepitātūrīs, crepitātūrō, crepitātūrōrum, crepitātūrōs, crepitātūrum | crepitandus crepitanda, crepitandā, crepitandae, crepitandam, crepitandārum, crepitandās, crepitande, crepitandīs, crepitandōrum, crepitandōs |
gerundcrepitandī, crepitandō, crepitandumsupinecrepitātum, crepitātū
crĕpĭto, āre,
I. v. freq. n. [crepo], to rattle much, to creak, crackle, clatter, rustle, rumble, chatter, murmur, etc. (poet. or in post-Aug. prose):
dentibus, Plaut. Rud. 2, 6, 52; Lucr. 5, 746: tenui rostro, Ov. M. 11, 735; cf. id. ib. 6, 97: lapillis unda, id. ib. 11, 604: multā grandine nimbi, Verg. A. 5, 459; cf. id. G. 1, 449: leni vento brattea, id. A. 6, 209: duris incudibus enses, to ring, id. G. 2, 540; cf. arma, Tib. 2, 5, 73; Ov. M. 1, 143; 15, 783: fulvo auro rami, id. ib. 10, 648: flammā crepitante, Lucr. 6, 155; Verg. A. 7, 74: crepitanti sistro, Prop. 3 (4), 11 (9 Bib.), 43 (cf. Ov. M. 9, 784): intestina (with crepant), Plaut. Men. 5, 5, 27: flos salis in igne nec crepitat nec exsilit, crepitates, Plin. 31, 7, 41, § 85.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
crepitō —, —, āre, freq.
crepo, to rattle, creak, crackle, clatter, rustle, rumble, chatter, murmur: tenui rostro, O.: grandine nimbi, V.: crepitans salit grando, V.: sistrum crepitans, Pr.: incudibus enses, to ring, V.: fulvo auro rami, O.
Origins
Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin crepitō From crepō + -tō.
In English words that came into English from crepitō
- crepitatecrepitātus
- decrepitatedēcrepitātus