adjectivefirst/second-declension adjective
crēnulātus
crēnulātus (feminine crēnulāta, neuter crēnulātum)
Classical[kreː.nʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[kre.nuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivecrenulate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | crēnulātus | crēnulāta | crēnulātum |
| genitive | crēnulātī | crēnulātae | crēnulātī |
| dative | crēnulātō | crēnulātae | crēnulātō |
| accusative | crēnulātum | crēnulātam | crēnulātum |
| ablative | crēnulātō | crēnulātā | crēnulātō |
| vocative | crēnulāte | crēnulāta | crēnulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | crēnulātī | crēnulātae | crēnulāta |
| genitive | crēnulātōrum | crēnulātārum | crēnulātōrum |
| dative | crēnulātīs | crēnulātīs | crēnulātīs |
| accusative | crēnulātōs | crēnulātās | crēnulāta |
| ablative | crēnulātīs | crēnulātīs | crēnulātīs |
| vocative | crēnulātī | crēnulātae | crēnulāta |
Origins
New Latin. From crenula, a diminutive of crena.