adjectivefirst/second-declension adjective
crassimanus
crassimanus (feminine crassimana, neuter crassimanum)
Classical[krasˈsɪ.ma.nʊs]Ecclesiastical[krasˈsiː.ma.nus]
Meaning
- New Latinadjectivestout-handed
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | crassimanus | crassimana | crassimanum |
| genitive | crassimanī | crassimanae | crassimanī |
| dative | crassimanō | crassimanae | crassimanō |
| accusative | crassimanum | crassimanam | crassimanum |
| ablative | crassimanō | crassimanā | crassimanō |
| vocative | crassimane | crassimana | crassimanum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | crassimanī | crassimanae | crassimana |
| genitive | crassimanōrum | crassimanārum | crassimanōrum |
| dative | crassimanīs | crassimanīs | crassimanīs |
| accusative | crassimanōs | crassimanās | crassimana |
| ablative | crassimanīs | crassimanīs | crassimanīs |
| vocative | crassimanī | crassimanae | crassimana |
Origins
New Latin; from crassus (“stout”) + manus (“hand”).