proper noun · femininethird declension
Crannōn
Crannōn f sg (genitive Crannōnis)
Classical[ˈkran.noːn]Ecclesiastical[ˈkran.non]
Meaning
- Crannon
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Crannōn | — |
| genitive | Crannōnis | — |
| dative | Crannōnī | — |
| accusative | Crannōnem | — |
| ablative | Crannōne | — |
| vocative | Crannōn | — |
| locative | Crannōnī Crannōne | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Κραννών (Krannṓn).
Descendants
- EnglishCrannon
- ItalianCrannone