adjectivethird-declension two-termination adjective
coxālis
coxālis (neuter coxāle)
Classical[kɔkˈsaː.lɪs]Ecclesiastical[kokˈsaː.lis]
Meaning
- Late LatinMedieval Latinrelationaltwo terminationhip; coxal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | coxālis | coxālis | coxāle |
| genitive | coxālis | coxālis | coxālis |
| dative | coxālī | coxālī | coxālī |
| accusative | coxālem | coxālem | coxāle |
| ablative | coxālī | coxālī | coxālī |
| vocative | coxālis | coxālis | coxāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | coxālēs | coxālēs | coxālia |
| genitive | coxālium | coxālium | coxālium |
| dative | coxālibus | coxālibus | coxālibus |
| accusative | coxālīs coxālēs | coxālīs coxālēs | coxālia |
| ablative | coxālibus | coxālibus | coxālibus |
| vocative | coxālēs | coxālēs | coxālia |
Origins
- Proto-Indo-European*koḱs-
- Proto-Indo-European*kóḱseh₂
- Proto-Italic*koksā
- Latincoxālis
Proto-Italic *-ālis Latin -alis Latin coxālis From coxa + -alis.
Descendants
- Englishcoxal
- Frenchcoxal
- Italiancosciale
- Spanishcoxal