adjectivefirst/second-declension adjective
corruptīvus
corruptīvus (feminine corruptīva, neuter corruptīvum)
Classical[kɔr.rʊpˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[kor.rupˈtiː.vus]
Meaning
- adjectivecorruptible
- adjectivecorrupting, causing corruption
- adjectiveperishable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | corruptīvus | corruptīva | corruptīvum |
| genitive | corruptīvī | corruptīvae | corruptīvī |
| dative | corruptīvō | corruptīvae | corruptīvō |
| accusative | corruptīvum | corruptīvam | corruptīvum |
| ablative | corruptīvō | corruptīvā | corruptīvō |
| vocative | corruptīve | corruptīva | corruptīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | corruptīvī | corruptīvae | corruptīva |
| genitive | corruptīvōrum | corruptīvārum | corruptīvōrum |
| dative | corruptīvīs | corruptīvīs | corruptīvīs |
| accusative | corruptīvōs | corruptīvās | corruptīva |
| ablative | corruptīvīs | corruptīvīs | corruptīvīs |
| vocative | corruptīvī | corruptīvae | corruptīva |
corruptīvus (conr-), a, um, adj. id.,
I. corruptible, perishable (eccl. Lat.), Tert. Res Carn. 50.—corruptīvē, adv., Boëth Arist. Top. 7, 2, p. 721.
Origins
From corrumpō (“to corrupt, spoil”) + īvus.