verbfirst conjugation
corresuscitō
corresuscitō (present infinitive corresuscitāre, perfect active corresuscitāvī, supine corresuscitātum)
Classical[kɔr.rɛˈsʊs.kɪ.toː]Ecclesiastical[kor.reˈs̬uʃ.ʃi.to]
Meaning
- to raise from the dead together
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | corresuscitō | corresuscitābam | corresuscitābō | corresuscitāvī | corresuscitāveram | corresuscitāverō corresuscitārō |
| 2nd sg. | corresuscitās | corresuscitābās | corresuscitābis | corresuscitāvistī corresuscitāstī | corresuscitāverās corresuscitārās | corresuscitāveris |
| 3rd sg. | corresuscitat | corresuscitābat | corresuscitābit | corresuscitāvit | corresuscitāverat corresuscitārat | corresuscitāverit corresuscitārit |
| 1st pl. | corresuscitāmus | corresuscitābāmus | corresuscitābimus | corresuscitāvimus | corresuscitāverāmus | corresuscitāverimus corresuscitārimus |
| 2nd pl. | corresuscitātis | corresuscitābātis | corresuscitābitis | corresuscitāvistis corresuscitāstis | corresuscitāverātis corresuscitārātis | corresuscitāveritis corresuscitāritis |
| 3rd pl. | corresuscitant | corresuscitābant | corresuscitābunt | corresuscitāvērunt corresuscitāvēre, corresuscitārunt | corresuscitāverant corresuscitārant | corresuscitāverint corresuscitārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | corresuscitem | corresuscitārem | corresuscitāverim corresuscitārim | corresuscitāvissem corresuscitāssem |
| 2nd sg. | corresuscitēs | corresuscitārēs | corresuscitāverīs | corresuscitāvissēs corresuscitāssēs |
| 3rd sg. | corresuscitet | corresuscitāret | corresuscitāverit corresuscitārit | corresuscitāvisset corresuscitāsset |
| 1st pl. | corresuscitēmus | corresuscitārēmus | corresuscitāverīmus corresuscitārīmus | corresuscitāvissēmus corresuscitāssēmus |
| 2nd pl. | corresuscitētis | corresuscitārētis | corresuscitāverītis corresuscitārītis | corresuscitāvissētis corresuscitāssētis |
| 3rd pl. | corresuscitent | corresuscitārent | corresuscitāverint corresuscitārint | corresuscitāvissent corresuscitāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | corresuscitor | corresuscitābar | corresuscitābor |
| 2nd sg. | corresuscitāris corresuscitāre | corresuscitābāris corresuscitābāre | corresuscitāberis corresuscitābere |
| 3rd sg. | corresuscitātur | corresuscitābātur | corresuscitābitur |
| 1st pl. | corresuscitāmur | corresuscitābāmur | corresuscitābimur |
| 2nd pl. | corresuscitāminī | corresuscitābāminī | corresuscitābiminī |
| 3rd pl. | corresuscitantur | corresuscitābantur | corresuscitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | corresusciter | corresuscitārer |
| 2nd sg. | corresuscitēris corresuscitēre | corresuscitārēris corresuscitārēre |
| 3rd sg. | corresuscitētur | corresuscitārētur |
| 1st pl. | corresuscitēmur | corresuscitārēmur |
| 2nd pl. | corresuscitēminī | corresuscitārēminī |
| 3rd pl. | corresuscitentur | corresuscitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | corresuscitā | corresuscitāre |
| pres. 2nd pl. | corresuscitāte | corresuscitāminī |
| fut. 2nd sg. | corresuscitātō | corresuscitātor |
| fut. 3rd sg. | corresuscitātō | corresuscitātor |
| fut. 2nd pl. | corresuscitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | corresuscitantō | corresuscitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | corresuscitāre | corresuscitārī |
| perfect infinitive | corresuscitāvisse corresuscitāsse | corresuscitātum esse |
| future infinitive | corresuscitātūrum esse | corresuscitātum īrī |
| present participle | corresuscitāns | — |
| perfect participle | — | corresuscitātus corresuscitāta, corresuscitātā, corresuscitātae, corresuscitātam, corresuscitātārum, corresuscitātās, corresuscitātī, corresuscitātōrum, corresuscitātōs |
| future participle | corresuscitātūrus corresuscitātūra, corresuscitātūrā, corresuscitātūrae, corresuscitātūram, corresuscitātūrārum, corresuscitātūrās, corresuscitātūre, corresuscitātūrī, corresuscitātūrīs, corresuscitātūrō, corresuscitātūrōrum, corresuscitātūrōs, corresuscitātūrum | corresuscitandus corresuscitanda, corresuscitandā, corresuscitandae, corresuscitandam, corresuscitandārum, corresuscitandās, corresuscitande, corresuscitandīs, corresuscitandōrum, corresuscitandōs |
gerundcorresuscitandī, corresuscitandō, corresuscitandumsupinecorresuscitātum, corresuscitātū
cor-rĕsuscĭto (conr-), āvi, ātum, 1,
I. v. a., to raise from the dead together (eccl. Lat.), Tert. Res Carn. 23; Hier. adv. Jov. 1, 38 al.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincorresuscitō
Latin resuscitō Latin corresuscitō From con- + resuscitō.