LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

corresuscitō

corresuscitō (present infinitive corresuscitāre, perfect active corresuscitāvī, supine corresuscitātum)
Classical[kɔr.rɛˈsʊs.kɪ.toː]Ecclesiastical[kor.reˈs̬uʃ.ʃi.to]

Meaning

  1. to raise from the dead together

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.corresuscitōcorresuscitābamcorresuscitābōcorresuscitāvīcorresuscitāveramcorresuscitāverō
corresuscitārō
2nd sg.corresuscitāscorresuscitābāscorresuscitābiscorresuscitāvistī
corresuscitāstī
corresuscitāverās
corresuscitārās
corresuscitāveris
3rd sg.corresuscitatcorresuscitābatcorresuscitābitcorresuscitāvitcorresuscitāverat
corresuscitārat
corresuscitāverit
corresuscitārit
1st pl.corresuscitāmuscorresuscitābāmuscorresuscitābimuscorresuscitāvimuscorresuscitāverāmuscorresuscitāverimus
corresuscitārimus
2nd pl.corresuscitātiscorresuscitābātiscorresuscitābitiscorresuscitāvistis
corresuscitāstis
corresuscitāverātis
corresuscitārātis
corresuscitāveritis
corresuscitāritis
3rd pl.corresuscitantcorresuscitābantcorresuscitābuntcorresuscitāvērunt
corresuscitāvēre, corresuscitārunt
corresuscitāverant
corresuscitārant
corresuscitāverint
corresuscitārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.corresuscitemcorresuscitāremcorresuscitāverim
corresuscitārim
corresuscitāvissem
corresuscitāssem
2nd sg.corresuscitēscorresuscitārēscorresuscitāverīscorresuscitāvissēs
corresuscitāssēs
3rd sg.corresuscitetcorresuscitāretcorresuscitāverit
corresuscitārit
corresuscitāvisset
corresuscitāsset
1st pl.corresuscitēmuscorresuscitārēmuscorresuscitāverīmus
corresuscitārīmus
corresuscitāvissēmus
corresuscitāssēmus
2nd pl.corresuscitētiscorresuscitārētiscorresuscitāverītis
corresuscitārītis
corresuscitāvissētis
corresuscitāssētis
3rd pl.corresuscitentcorresuscitārentcorresuscitāverint
corresuscitārint
corresuscitāvissent
corresuscitāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.corresuscitorcorresuscitābarcorresuscitābor
2nd sg.corresuscitāris
corresuscitāre
corresuscitābāris
corresuscitābāre
corresuscitāberis
corresuscitābere
3rd sg.corresuscitāturcorresuscitābāturcorresuscitābitur
1st pl.corresuscitāmurcorresuscitābāmurcorresuscitābimur
2nd pl.corresuscitāminīcorresuscitābāminīcorresuscitābiminī
3rd pl.corresuscitanturcorresuscitābanturcorresuscitābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.corresuscitercorresuscitārer
2nd sg.corresuscitēris
corresuscitēre
corresuscitārēris
corresuscitārēre
3rd sg.corresuscitēturcorresuscitārētur
1st pl.corresuscitēmurcorresuscitārēmur
2nd pl.corresuscitēminīcorresuscitārēminī
3rd pl.corresuscitenturcorresuscitārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.corresuscitācorresuscitāre
pres. 2nd pl.corresuscitātecorresuscitāminī
fut. 2nd sg.corresuscitātōcorresuscitātor
fut. 3rd sg.corresuscitātōcorresuscitātor
fut. 2nd pl.corresuscitātōte—
fut. 3rd pl.corresuscitantōcorresuscitantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecorresuscitārecorresuscitārī
perfect infinitivecorresuscitāvisse
corresuscitāsse
corresuscitātum esse
future infinitivecorresuscitātūrum essecorresuscitātum īrī
present participlecorresuscitāns—
perfect participle—corresuscitātus
corresuscitāta, corresuscitātā, corresuscitātae, corresuscitātam, corresuscitātārum, corresuscitātās, corresuscitātī, corresuscitātōrum, corresuscitātōs
future participlecorresuscitātūrus
corresuscitātūra, corresuscitātūrā, corresuscitātūrae, corresuscitātūram, corresuscitātūrārum, corresuscitātūrās, corresuscitātūre, corresuscitātūrī, corresuscitātūrīs, corresuscitātūrō, corresuscitātūrōrum, corresuscitātūrōs, corresuscitātūrum
corresuscitandus
corresuscitanda, corresuscitandā, corresuscitandae, corresuscitandam, corresuscitandārum, corresuscitandās, corresuscitande, corresuscitandīs, corresuscitandōrum, corresuscitandōs
gerundcorresuscitandī, corresuscitandō, corresuscitandumsupinecorresuscitātum, corresuscitātū

cor-rĕsuscĭto (conr-), āvi, ātum, 1,
I. v. a., to raise from the dead together (eccl. Lat.), Tert. Res Carn. 23; Hier. adv. Jov. 1, 38 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincorresuscitō

Latin resuscitō Latin corresuscitō From con- + resuscitō.

Quick answers

What does corresuscitō mean in Latin?
corresuscitō, a verb, means “to raise from the dead together”.
What are the principal parts of corresuscitō?
corresuscitō, corresuscitāre, corresuscitāvī, corresuscitātum (first conjugation).
How do you pronounce corresuscitō?
In classical Latin, [kɔr.rɛˈsʊs.kɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kor.reˈs̬uʃ.ʃi.to].
Where does corresuscitō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin corresuscitō.