LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

convulnerō

convulnerō (present infinitive convulnerāre, perfect active convulnerāvī, supine convulnerātum)
Classical[kɔnˈwʊɫ.nɛ.roː]Ecclesiastical[koɱˈvul.ne.ro]

Meaning

  1. to wound, injure severely
  2. to perforate, bore

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.convulnerōconvulnerābamconvulnerābōconvulnerāvīconvulnerāveramconvulnerāverō
cōnvulnerārō
2nd sg.convulnerāsconvulnerābāsconvulnerābisconvulnerāvistī
cōnvulnerāstī
convulnerāverās
cōnvulnerārās
convulnerāveris
3rd sg.convulneratconvulnerābatconvulnerābitconvulnerāvitconvulnerāverat
cōnvulnerārat
convulnerāverit
cōnvulnerārit
1st pl.convulnerāmusconvulnerābāmusconvulnerābimusconvulnerāvimusconvulnerāverāmusconvulnerāverimus
cōnvulnerārimus
2nd pl.convulnerātisconvulnerābātisconvulnerābitisconvulnerāvistis
cōnvulnerāstis
convulnerāverātis
cōnvulnerārātis
convulnerāveritis
cōnvulnerāritis
3rd pl.convulnerantconvulnerābantconvulnerābuntconvulnerāvērunt
convulnerāvēre, cōnvulnerārunt
convulnerāverant
cōnvulnerārant
convulnerāverint
cōnvulnerārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.convulneremconvulnerāremconvulnerāverim
cōnvulnerārim
convulnerāvissem
cōnvulnerāssem
2nd sg.convulnerēsconvulnerārēsconvulnerāverīsconvulnerāvissēs
cōnvulnerāssēs
3rd sg.convulneretconvulnerāretconvulnerāverit
cōnvulnerārit
convulnerāvisset
cōnvulnerāsset
1st pl.convulnerēmusconvulnerārēmusconvulnerāverīmus
cōnvulnerārīmus
convulnerāvissēmus
cōnvulnerāssēmus
2nd pl.convulnerētisconvulnerārētisconvulnerāverītis
cōnvulnerārītis
convulnerāvissētis
cōnvulnerāssētis
3rd pl.convulnerentconvulnerārentconvulnerāverint
cōnvulnerārint
convulnerāvissent
cōnvulnerāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.convulnerorconvulnerābarconvulnerābor
2nd sg.convulnerāris
convulnerāre
convulnerābāris
convulnerābāre
convulnerāberis
convulnerābere
3rd sg.convulnerāturconvulnerābāturconvulnerābitur
1st pl.convulnerāmurconvulnerābāmurconvulnerābimur
2nd pl.convulnerāminīconvulnerābāminīconvulnerābiminī
3rd pl.convulneranturconvulnerābanturconvulnerābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.convulnererconvulnerārer
2nd sg.convulnerēris
convulnerēre
convulnerārēris
convulnerārēre
3rd sg.convulnerēturconvulnerārētur
1st pl.convulnerēmurconvulnerārēmur
2nd pl.convulnerēminīconvulnerārēminī
3rd pl.convulnerenturconvulnerārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.convulnerāconvulnerāre
pres. 2nd pl.convulnerāteconvulnerāminī
fut. 2nd sg.convulnerātōconvulnerātor
fut. 3rd sg.convulnerātōconvulnerātor
fut. 2nd pl.convulnerātōte—
fut. 3rd pl.convulnerantōconvulnerantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconvulnerāreconvulnerārī
perfect infinitiveconvulnerāvisse
cōnvulnerāsse
convulnerātum esse
future infinitiveconvulnerātūrum esseconvulnerātum īrī
present participleconvulnerāns—
perfect participle—convulnerātus
convulnerāta, convulnerātā, convulnerātae, convulnerātam, convulnerātārum, convulnerātās, convulnerātī, convulnerātōrum, convulnerātōs
future participleconvulnerātūrus
convulnerātūra, convulnerātūrā, convulnerātūrae, convulnerātūram, convulnerātūrārum, convulnerātūrās, convulnerātūre, convulnerātūrī, convulnerātūrīs, convulnerātūrō, convulnerātūrōrum, convulnerātūrōs, convulnerātūrum
convulnerandus
convulneranda, convulnerandā, convulnerandae, convulnerandam, convulnerandārum, convulnerandās, convulnerande, convulnerandīs, convulnerandōrum, convulnerandōs
gerundconvulnerandī, convulnerandō, convulnerandumsupineconvulnerātum, convulnerātū

con-vulnĕro (-voln-), āvi, ātum, 1,
I. v. a., to wound severety (post-Aug.).
I. Lit.: eo magis convolneraberis et confodieris, quia nescis praebere jugulum, Sen. Tranq. 11, 5; Plin. Pan. 35, 3: jumenta, Curt. 5, 13, 17: os (apes), Plin. 8, 36, 54, § 129: gemmam vitis falce, Col. 4, 24, 18; Just. 2, 6 fin.: fistulas, to perforate, Front. Aquaed. 27 and 115.—
II. Trop.: maledicta mores et vitam convulnerantia, Sen. Const. 17, 1: convulneratus libidinibus, id. Contr. 2, 9, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconvulnerō

Latin vulnus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vulnerō Latin convulnerō From con- + vulnerō.

Quick answers

What does convulnerō mean in Latin?
convulnerō, a verb, means “to wound, injure severely; to perforate, bore”.
What are the principal parts of convulnerō?
convulnerō, convulnerāre, convulnerāvī, convulnerātum (first conjugation).
How do you pronounce convulnerō?
In classical Latin, [kɔnˈwʊɫ.nɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koɱˈvul.ne.ro].
Where does convulnerō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin convulnerō.