verbfirst conjugation
convulnerō
convulnerō (present infinitive convulnerāre, perfect active convulnerāvī, supine convulnerātum)
Classical[kɔnˈwʊɫ.nɛ.roː]Ecclesiastical[koɱˈvul.ne.ro]
Meaning
- to wound, injure severely
- to perforate, bore
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | convulnerō | convulnerābam | convulnerābō | convulnerāvī | convulnerāveram | convulnerāverō cōnvulnerārō |
| 2nd sg. | convulnerās | convulnerābās | convulnerābis | convulnerāvistī cōnvulnerāstī | convulnerāverās cōnvulnerārās | convulnerāveris |
| 3rd sg. | convulnerat | convulnerābat | convulnerābit | convulnerāvit | convulnerāverat cōnvulnerārat | convulnerāverit cōnvulnerārit |
| 1st pl. | convulnerāmus | convulnerābāmus | convulnerābimus | convulnerāvimus | convulnerāverāmus | convulnerāverimus cōnvulnerārimus |
| 2nd pl. | convulnerātis | convulnerābātis | convulnerābitis | convulnerāvistis cōnvulnerāstis | convulnerāverātis cōnvulnerārātis | convulnerāveritis cōnvulnerāritis |
| 3rd pl. | convulnerant | convulnerābant | convulnerābunt | convulnerāvērunt convulnerāvēre, cōnvulnerārunt | convulnerāverant cōnvulnerārant | convulnerāverint cōnvulnerārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | convulnerem | convulnerārem | convulnerāverim cōnvulnerārim | convulnerāvissem cōnvulnerāssem |
| 2nd sg. | convulnerēs | convulnerārēs | convulnerāverīs | convulnerāvissēs cōnvulnerāssēs |
| 3rd sg. | convulneret | convulnerāret | convulnerāverit cōnvulnerārit | convulnerāvisset cōnvulnerāsset |
| 1st pl. | convulnerēmus | convulnerārēmus | convulnerāverīmus cōnvulnerārīmus | convulnerāvissēmus cōnvulnerāssēmus |
| 2nd pl. | convulnerētis | convulnerārētis | convulnerāverītis cōnvulnerārītis | convulnerāvissētis cōnvulnerāssētis |
| 3rd pl. | convulnerent | convulnerārent | convulnerāverint cōnvulnerārint | convulnerāvissent cōnvulnerāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | convulneror | convulnerābar | convulnerābor |
| 2nd sg. | convulnerāris convulnerāre | convulnerābāris convulnerābāre | convulnerāberis convulnerābere |
| 3rd sg. | convulnerātur | convulnerābātur | convulnerābitur |
| 1st pl. | convulnerāmur | convulnerābāmur | convulnerābimur |
| 2nd pl. | convulnerāminī | convulnerābāminī | convulnerābiminī |
| 3rd pl. | convulnerantur | convulnerābantur | convulnerābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | convulnerer | convulnerārer |
| 2nd sg. | convulnerēris convulnerēre | convulnerārēris convulnerārēre |
| 3rd sg. | convulnerētur | convulnerārētur |
| 1st pl. | convulnerēmur | convulnerārēmur |
| 2nd pl. | convulnerēminī | convulnerārēminī |
| 3rd pl. | convulnerentur | convulnerārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | convulnerā | convulnerāre |
| pres. 2nd pl. | convulnerāte | convulnerāminī |
| fut. 2nd sg. | convulnerātō | convulnerātor |
| fut. 3rd sg. | convulnerātō | convulnerātor |
| fut. 2nd pl. | convulnerātōte | — |
| fut. 3rd pl. | convulnerantō | convulnerantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | convulnerāre | convulnerārī |
| perfect infinitive | convulnerāvisse cōnvulnerāsse | convulnerātum esse |
| future infinitive | convulnerātūrum esse | convulnerātum īrī |
| present participle | convulnerāns | — |
| perfect participle | — | convulnerātus convulnerāta, convulnerātā, convulnerātae, convulnerātam, convulnerātārum, convulnerātās, convulnerātī, convulnerātōrum, convulnerātōs |
| future participle | convulnerātūrus convulnerātūra, convulnerātūrā, convulnerātūrae, convulnerātūram, convulnerātūrārum, convulnerātūrās, convulnerātūre, convulnerātūrī, convulnerātūrīs, convulnerātūrō, convulnerātūrōrum, convulnerātūrōs, convulnerātūrum | convulnerandus convulneranda, convulnerandā, convulnerandae, convulnerandam, convulnerandārum, convulnerandās, convulnerande, convulnerandīs, convulnerandōrum, convulnerandōs |
gerundconvulnerandī, convulnerandō, convulnerandumsupineconvulnerātum, convulnerātū
con-vulnĕro (-voln-), āvi, ātum, 1,
I. v. a., to wound severety (post-Aug.).
I. Lit.:
eo magis convolneraberis et confodieris, quia nescis praebere jugulum, Sen. Tranq. 11, 5; Plin. Pan. 35, 3: jumenta, Curt. 5, 13, 17: os (apes), Plin. 8, 36, 54, § 129: gemmam vitis falce, Col. 4, 24, 18; Just. 2, 6 fin.: fistulas, to perforate, Front. Aquaed. 27 and 115.—II. Trop.:
maledicta mores et vitam convulnerantia, Sen. Const. 17, 1: convulneratus libidinibus, id. Contr. 2, 9, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
convulnero see convolnero.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconvulnerō
Latin vulnus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vulnerō Latin convulnerō From con- + vulnerō.