noun · femininethird declension
contrāpositiō
contrāpositiō f (genitive contrāpositiōnis)
Classical[kɔn.traː.pɔˈsɪ.ti.oː]Ecclesiastical[kon.tra.poˈs̬it.t͡si.o]
Meaning
- contraposition, counterposition.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | contrāpositiō | contrāpositiōnēs |
| genitive | contrāpositiōnis | contrāpositiōnum |
| dative | contrāpositiōnī | contrāpositiōnibus |
| accusative | contrāpositiōnem | contrāpositiōnēs |
| ablative | contrāpositiōne | contrāpositiōnibus |
| vocative | contrāpositiō | contrāpositiōnēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin contrāpositiō From contrāpōnō + -tiō.
Descendants
- Catalancontraposició
- Frenchcontraposition
- Englishcontrapositionfrom French contraposition
- Italiancontrapposizione
- Portuguesecontraposição
- Romaniancontrapoziție
- Spanishcontraposición
- Galiciancontraposición