LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

contrāpositiō

contrāpositiō f (genitive contrāpositiōnis)
Classical[kɔn.traː.pɔˈsɪ.ti.oː]Ecclesiastical[kon.tra.poˈs̬it.t͡si.o]

Meaning

  1. contraposition, counterposition.

Declension

declension
formsingularplural
nominativecontrāpositiōcontrāpositiōnēs
genitivecontrāpositiōniscontrāpositiōnum
dativecontrāpositiōnīcontrāpositiōnibus
accusativecontrāpositiōnemcontrāpositiōnēs
ablativecontrāpositiōnecontrāpositiōnibus
vocativecontrāpositiōcontrāpositiōnēs

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin contrāpositiō From contrāpōnō + -tiō.

Descendants
  • Catalancontraposició
  • Frenchcontraposition
  • Englishcontrapositionfrom French contraposition
  • Italiancontrapposizione
  • Portuguesecontraposição
  • Romaniancontrapoziție
  • Spanishcontraposición
  • Galiciancontraposición

Quick answers

What does contrāpositiō mean in Latin?
contrāpositiō, a noun, means “contraposition, counterposition.”.
What is the genitive of contrāpositiō?
The genitive singular is contrāpositiōnis. contrāpositiō is feminine, third declension.
How do you pronounce contrāpositiō?
In classical Latin, [kɔn.traː.pɔˈsɪ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.tra.poˈs̬it.t͡si.o].