adjectivefirst/second-declension adjective
contrādictōrius
contrādictōrius (feminine contrādictōria, neuter contrādictōrium)
Classical[kɔn.traː.dɪkˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.tra.dikˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveContaining an objection or contradiction, contradictory
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contrādictōrius | contrādictōria | contrādictōrium |
| genitive | contrādictōriī | contrādictōriae | contrādictōriī |
| dative | contrādictōriō | contrādictōriae | contrādictōriō |
| accusative | contrādictōrium | contrādictōriam | contrādictōrium |
| ablative | contrādictōriō | contrādictōriā | contrādictōriō |
| vocative | contrādictōrie | contrādictōria | contrādictōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contrādictōriī | contrādictōriae | contrādictōria |
| genitive | contrādictōriōrum | contrādictōriārum | contrādictōriōrum |
| dative | contrādictōriīs | contrādictōriīs | contrādictōriīs |
| accusative | contrādictōriōs | contrādictōriās | contrādictōria |
| ablative | contrādictōriīs | contrādictōriīs | contrādictōriīs |
| vocative | contrādictōriī | contrādictōriae | contrādictōria |
contrādictōrĭus, a, um, adj. contradictio,
I. containing an objection or contradiction (late Lat.), Cassiod. Hist. Eccl. 8, 1.
Origins
From contrādīcō (“to speak against; contradict”) (from contrā (“against”) + dīcō (“to say, speak”)) + -tōrius.
Descendants
- Catalancontradictori
- Englishcontradictory
- Frenchcontradictoire
- Germankontradiktorisch
- Italiancontraddittorio
- Portuguesecontraditório
- Romaniancontradictoriu
- Spanishcontradictorio
- Asturiancontradictoriu