adjectivethird-declension two-termination adjective
contrādīcibilis
contrādīcibilis (neuter contrādīcibile)
Classical[kɔn.traː.diːˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kon.tra.diˈt͡ʃiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationThat may be spoken against or contradicted.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contrādīcibilis | contrādīcibilis | contrādīcibile |
| genitive | contrādīcibilis | contrādīcibilis | contrādīcibilis |
| dative | contrādīcibilī | contrādīcibilī | contrādīcibilī |
| accusative | contrādīcibilem | contrādīcibilem | contrādīcibile |
| ablative | contrādīcibilī | contrādīcibilī | contrādīcibilī |
| vocative | contrādīcibilis | contrādīcibilis | contrādīcibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contrādīcibilēs | contrādīcibilēs | contrādīcibilia |
| genitive | contrādīcibilium | contrādīcibilium | contrādīcibilium |
| dative | contrādīcibilibus | contrādīcibilibus | contrādīcibilibus |
| accusative | contrādīcibilīs contrādīcibilēs | contrādīcibilīs contrādīcibilēs | contrādīcibilia |
| ablative | contrādīcibilibus | contrādīcibilibus | contrādīcibilibus |
| vocative | contrādīcibilēs | contrādīcibilēs | contrādīcibilia |
contrādīcĭbĭlis, e, adj. contradico,
I. that may be contradicted or spoken against:
signum, Tert. de Carn. Christ. 23.Origins
From contrādīcō (“to speak against; contradict”) + -bilis, from contrā (“against”) + dīcō (“to say, speak”).