LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

contrādīcibilis

contrādīcibilis (neuter contrādīcibile)
Classical[kɔn.traː.diːˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kon.tra.diˈt͡ʃiː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationThat may be spoken against or contradicted.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecontrādīcibiliscontrādīcibiliscontrādīcibile
genitivecontrādīcibiliscontrādīcibiliscontrādīcibilis
dativecontrādīcibilīcontrādīcibilīcontrādīcibilī
accusativecontrādīcibilemcontrādīcibilemcontrādīcibile
ablativecontrādīcibilīcontrādīcibilīcontrādīcibilī
vocativecontrādīcibiliscontrādīcibiliscontrādīcibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecontrādīcibilēscontrādīcibilēscontrādīcibilia
genitivecontrādīcibiliumcontrādīcibiliumcontrādīcibilium
dativecontrādīcibilibuscontrādīcibilibuscontrādīcibilibus
accusativecontrādīcibilīs
contrādīcibilēs
contrādīcibilīs
contrādīcibilēs
contrādīcibilia
ablativecontrādīcibilibuscontrādīcibilibuscontrādīcibilibus
vocativecontrādīcibilēscontrādīcibilēscontrādīcibilia

contrādīcĭbĭlis, e, adj. contradico,
I. that may be contradicted or spoken against: signum, Tert. de Carn. Christ. 23.

Origins

From contrādīcō (“to speak against; contradict”) + -bilis, from contrā (“against”) + dīcō (“to say, speak”).

Quick answers

What does contrādīcibilis mean in Latin?
contrādīcibilis, a adjective, means “That may be spoken against or contradicted.”.
How do you pronounce contrādīcibilis?
In classical Latin, [kɔn.traː.diːˈkɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.tra.diˈt͡ʃiː.bi.lis].