LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

contorreō

contorreō (present infinitive contorrēre, perfect active contorruī, supine contō̆stum)
Classical[kɔnˈtɔr.re.oː]Ecclesiastical[konˈtɔr.re.o]

Meaning

  1. transitiveto dry up entirely; scorch, parch

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.contorreōcontorrēbamcontorrēbōcontorruīcontorrueramcontorruerō
2nd sg.contorrēscontorrēbāscontorrēbiscontorruistīcontorruerāscontorrueris
3rd sg.contorretcontorrēbatcontorrēbitcontorruitcontorrueratcontorruerit
1st pl.contorrēmuscontorrēbāmuscontorrēbimuscontorruimuscontorruerāmuscontorruerimus
2nd pl.contorrētiscontorrēbātiscontorrēbitiscontorruistiscontorruerātiscontorrueritis
3rd pl.contorrentcontorrēbantcontorrēbuntcontorruērunt
contorruēre
contorruerantcontorruerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.contorreamcontorrēremcontorruerimcontorruissem
2nd sg.contorreāscontorrērēscontorruerīscontorruissēs
3rd sg.contorreatcontorrēretcontorrueritcontorruisset
1st pl.contorreāmuscontorrērēmuscontorruerīmuscontorruissēmus
2nd pl.contorreātiscontorrērētiscontorruerītiscontorruissētis
3rd pl.contorreantcontorrērentcontorruerintcontorruissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.contorreorcontorrēbarcontorrēbor
2nd sg.contorrēris
contorrēre
contorrēbāris
contorrēbāre
contorrēberis
contorrēbere
3rd sg.contorrēturcontorrēbāturcontorrēbitur
1st pl.contorrēmurcontorrēbāmurcontorrēbimur
2nd pl.contorrēminīcontorrēbāminīcontorrēbiminī
3rd pl.contorrenturcontorrēbanturcontorrēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.contorrearcontorrērer
2nd sg.contorreāris
contorreāre
contorrērēris
contorrērēre
3rd sg.contorreāturcontorrērētur
1st pl.contorreāmurcontorrērēmur
2nd pl.contorreāminīcontorrērēminī
3rd pl.contorreanturcontorrērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.contorrēcontorrēre
pres. 2nd pl.contorrētecontorrēminī
fut. 2nd sg.contorrētōcontorrētor
fut. 3rd sg.contorrētōcontorrētor
fut. 2nd pl.contorrētōte—
fut. 3rd pl.contorrentōcontorrentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecontorrērecontorrērī
perfect infinitivecontorruissecontō̆stum esse
future infinitivecontō̆stūrum essecontō̆stum īrī
present participlecontorrēns—
perfect participle—contō̆stus
contosta, contostā, contostae, contostam, contostārum, contostās, contoste, contostī, contostīs, contostō, contostōrum, contostōs
future participlecontō̆stūrus
contostūra, contostūrā, contostūrae, contostūram, contostūrārum, contostūrās, contostūre, contostūrī, contostūrīs, contostūrō, contostūrōrum, contostūrōs, contostūrum
contorrendus
contorrenda, contorrendā, contorrendae, contorrendam, contorrendārum, contorrendās, contorrende, contorrendīs, contorrendōrum, contorrendōs
gerundcontorrendī, contorrendō, contorrendumsupinecontō̆stum, contō̆stū

con-torrĕo, ŭi, 2,
I. v. a., to dry up entirely, to parch, scorch: herbas, Amm. 18, 7, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincontorreō

Proto-Indo-European *ters- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *torséyeti Proto-Italic *torzeō Latin torreō Latin contorreō From con- + torreō (“scorch; roast”).

Quick answers

What does contorreō mean in Latin?
contorreō, a verb, means “to dry up entirely; scorch, parch”.
What are the principal parts of contorreō?
contorreō, contorrēre, contorruī, contō̆stum (second conjugation).
How do you pronounce contorreō?
In classical Latin, [kɔnˈtɔr.re.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈtɔr.re.o].
Where does contorreō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin contorreō.