verbsecond conjugation
contorreō
contorreō (present infinitive contorrēre, perfect active contorruī, supine contō̆stum)
Classical[kɔnˈtɔr.re.oː]Ecclesiastical[konˈtɔr.re.o]
Meaning
- transitiveto dry up entirely; scorch, parch
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | contorreō | contorrēbam | contorrēbō | contorruī | contorrueram | contorruerō |
| 2nd sg. | contorrēs | contorrēbās | contorrēbis | contorruistī | contorruerās | contorrueris |
| 3rd sg. | contorret | contorrēbat | contorrēbit | contorruit | contorruerat | contorruerit |
| 1st pl. | contorrēmus | contorrēbāmus | contorrēbimus | contorruimus | contorruerāmus | contorruerimus |
| 2nd pl. | contorrētis | contorrēbātis | contorrēbitis | contorruistis | contorruerātis | contorrueritis |
| 3rd pl. | contorrent | contorrēbant | contorrēbunt | contorruērunt contorruēre | contorruerant | contorruerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | contorream | contorrērem | contorruerim | contorruissem |
| 2nd sg. | contorreās | contorrērēs | contorruerīs | contorruissēs |
| 3rd sg. | contorreat | contorrēret | contorruerit | contorruisset |
| 1st pl. | contorreāmus | contorrērēmus | contorruerīmus | contorruissēmus |
| 2nd pl. | contorreātis | contorrērētis | contorruerītis | contorruissētis |
| 3rd pl. | contorreant | contorrērent | contorruerint | contorruissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | contorreor | contorrēbar | contorrēbor |
| 2nd sg. | contorrēris contorrēre | contorrēbāris contorrēbāre | contorrēberis contorrēbere |
| 3rd sg. | contorrētur | contorrēbātur | contorrēbitur |
| 1st pl. | contorrēmur | contorrēbāmur | contorrēbimur |
| 2nd pl. | contorrēminī | contorrēbāminī | contorrēbiminī |
| 3rd pl. | contorrentur | contorrēbantur | contorrēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | contorrear | contorrērer |
| 2nd sg. | contorreāris contorreāre | contorrērēris contorrērēre |
| 3rd sg. | contorreātur | contorrērētur |
| 1st pl. | contorreāmur | contorrērēmur |
| 2nd pl. | contorreāminī | contorrērēminī |
| 3rd pl. | contorreantur | contorrērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | contorrē | contorrēre |
| pres. 2nd pl. | contorrēte | contorrēminī |
| fut. 2nd sg. | contorrētō | contorrētor |
| fut. 3rd sg. | contorrētō | contorrētor |
| fut. 2nd pl. | contorrētōte | — |
| fut. 3rd pl. | contorrentō | contorrentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | contorrēre | contorrērī |
| perfect infinitive | contorruisse | contō̆stum esse |
| future infinitive | contō̆stūrum esse | contō̆stum īrī |
| present participle | contorrēns | — |
| perfect participle | — | contō̆stus contosta, contostā, contostae, contostam, contostārum, contostās, contoste, contostī, contostīs, contostō, contostōrum, contostōs |
| future participle | contō̆stūrus contostūra, contostūrā, contostūrae, contostūram, contostūrārum, contostūrās, contostūre, contostūrī, contostūrīs, contostūrō, contostūrōrum, contostūrōs, contostūrum | contorrendus contorrenda, contorrendā, contorrendae, contorrendam, contorrendārum, contorrendās, contorrende, contorrendīs, contorrendōrum, contorrendōs |
gerundcontorrendī, contorrendō, contorrendumsupinecontō̆stum, contō̆stū
con-torrĕo, ŭi, 2,
I. v. a., to dry up entirely, to parch, scorch:
herbas, Amm. 18, 7, 4.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincontorreō
Proto-Indo-European *ters- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *torséyeti Proto-Italic *torzeō Latin torreō Latin contorreō From con- + torreō (“scorch; roast”).