proper noun · masculinesecond declension
Contestānī
Contestānī m pl (genitive Contestānōrum)
Classical[kɔn.tɛsˈtaː.niː]Ecclesiastical[kon.tesˈtaː.ni]
Meaning
- An Iberian tribe that lived in the southwest of Hispania Tarraconensis
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Contestānī |
| genitive | — | Contestānōrum |
| dative | — | Contestānīs |
| accusative | — | Contestānōs |
| ablative | — | Contestānīs |
| vocative | — | Contestānī |