LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

conterō

conterō (present infinitive conterere, perfect active contrīvī or contriī, supine contrītum)
Classical[ˈkɔn.tɛ.roː]Ecclesiastical[ˈkɔn.te.ro]

Meaning

  1. to grind or crush to pieces
  2. to bruise or crumble
  3. to wear down or away, consume
    Horum te mori nemo coget, omnes docebunt; horum nemo annos tuos conteret, suos tibi contribuet; nullius ex his sermo periculosus erit, nullius amicitia capitalis, nullius sumptuosa obseruatio.No one of these will force you to die, but all will teach you how to die; no one of these will wear out your years, but each will add his own years to yours; conversations with no one of these will bring you peril, the friendship of none will endanger your life, the courting of none will tax your purse.c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, De brevitate vitae 15
  4. to waste, squander

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.conterōconterēbamconteramcontrīvī
contriī
contrīveram
contrieram
contrīverō
contrierō
2nd sg.conterisconterēbāsconterēscontrīvistī
contriistī
contrīverās
contrierās
contrīveris
contrieris
3rd sg.conteritconterēbatconteretcontrīvit
contriit
contrīverat
contrierat
contrīverit
contrierit
1st pl.conterimusconterēbāmusconterēmuscontrīvimus
contriimus
contrīverāmus
contrierāmus
contrīverimus
contrierimus
2nd pl.conteritisconterēbātisconterētiscontrīvistis
contriistis
contrīverātis
contrierātis
contrīveritis
contrieritis
3rd pl.conteruntconterēbantconterentcontrīvērunt
contrīvēre, contriērunt, contriēre
contrīverant
contrierant
contrīverint
contrierint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.conteramcontereremcontrīverim
contrierim
contrīvissem
contriissem
2nd sg.conterāscontererēscontrīverīs
contrierīs
contrīvissēs
contriissēs
3rd sg.conteratcontereretcontrīverit
contrierit
contrīvisset
contriisset
1st pl.conterāmuscontererēmuscontrīverīmus
contrierīmus
contrīvissēmus
contriissēmus
2nd pl.conterātiscontererētiscontrīverītis
contrierītis
contrīvissētis
contriissētis
3rd pl.conterantcontererentcontrīverint
contrierint
contrīvissent
contriissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.conterorconterēbarconterar
2nd sg.contereris
conterere
conterēbāris
conterēbāre
conterēris
conterēre
3rd sg.conteriturconterēbāturconterētur
1st pl.conterimurconterēbāmurconterēmur
2nd pl.conteriminīconterēbāminīconterēminī
3rd pl.conterunturconterēbanturconterentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.conterarcontererer
2nd sg.conterāris
conterāre
contererēris
contererēre
3rd sg.conterāturcontererētur
1st pl.conterāmurcontererēmur
2nd pl.conterāminīcontererēminī
3rd pl.conteranturcontererentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.contereconterere
pres. 2nd pl.conteriteconteriminī
fut. 2nd sg.conteritōconteritor
fut. 3rd sg.conteritōconteritor
fut. 2nd pl.conteritōte—
fut. 3rd pl.conteruntōconteruntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconterereconterī
perfect infinitivecontrīvisse
contriisse
contrītum esse
future infinitivecontrītūrum essecontrītum īrī
present participleconterēns—
perfect participle—contrītus
contrīta, contrītā, contrītae, contrītam, contrītārum, contrītās, contrīte, contrītī, contrītīs, contrītō, contrītōrum, contrītōs
future participlecontrītūrus
contrītūra, contrītūrā, contrītūrae, contrītūram, contrītūrārum, contrītūrās, contrītūre, contrītūrī, contrītūrīs, contrītūrō, contrītūrōrum, contrītūrōs, contrītūrum
conterendus
conterundus, conterenda, conterendā, conterendae, conterendam, conterendārum, conterendās, conterende, conterendīs, conterendōrum, conterendōs
gerundconterendī, conterendō, conterendumsupinecontrītum, contrītū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

tempus terere, conterere (in) aliqua re
to waste time on something.

con-tĕro, trīvi (rarely conterui, App. M. 8, p. 212, 12; Ven. Fort. C. 6, 4, 33), trītum, 3,
I. v. a., to grind, bruise, pound, to crumble, separate into small pieces.
I. Prop. (so freq. in medic. lang.): medium scillae cum aquā ad mellis crassitudinem, Varr. R. R. 2, 7, 8: cornua cervi, Ov. Med. Fac. 60: horrendis infamia pabula sucis, id. M. 14, 44: radicem aridam in pulverem, Plin. 26, 11, 70, § 113: fracta, contrita, Lucr. 4, 697.—Far more freq. and class. in prose and poetry,
II. Transf., to diminish by rubbing, to waste, destroy (cf.: conficio, consumo, etc.), to rub off, wear out.
A. Of material objects: latera tua, Plaut. As. 2, 4, 13: boves et vires agricolarum (followed by conficere), Lucr. 2, 1161; cf.: conteritur ferrum, silices tenuantur ab usu, Ov. A. A. 3, 91: superbiter contemptim conterit legiones, Naev. ap. Non. p. 516, 1; humorously imitated: ne nos tam contemptim conteras, treat contemptuously, Plaut. Poen. 3, 1, 34; and: conteris Tu tuā me oratione, mulier, you wear me out, id. Cist. 2, 3, 65 (cf. B. 1. b. infra): corpora ipsa ac manus silvis ac paludibus emuniendis inter verbera ac contumelias conterunt, Tac. Agr. 31: heri in tergo meo Tris facile corios contrivisti bubulos, Plaut. Poen. 1, 1, 11: Viam Sacram, to tread upon frequently, Prop. 2 (3), 23, 15. Παιδείαν Κύρου legendo, i. e. to wear out with reading, Cic. Fam. 9, 25, 1: supellectilem pluribus et diversis officiis, to wear out by use, Quint. 2, 4, 29.—In mal. part.: aliquas indigno quaestu, i. e. prostituere, Plaut. Rud. 3, 4, 44; cf. tero.—Prov.: is vel Herculi conterere quaestum possiet, squander the greatest possible fortune, Plaut. Most. 4, 2, 68 Lorenz ad loc.—
B. Of immaterial objects.
1. Most freq. (like the simple verb) of time, to waste, consume, spend, pass, employ, in a good and bad sense (cf. Sall. C. 4, 1 Kritz); constr. with in and abl. or the abl. only, with dum, or absol.
(a). With in: aetatem in pistrino, Plaut. Bacch. 4, 6, 11: vitam atque aetatem meam in quaerendo, Ter. Ad. 5, 4, 15: aetatem in litibus, Cic. Leg. 1, 20, 53: omne otiosum tempus in studiis, id. Lael. 27, 104: diem in eā arte, Prop. 2, 1, 46.—
(b). With abl.: totum hunc diem cursando atque ambulando, Ter. Hec. 5, 3, 17: majorem aevi partem somno, Lucr. 3, 1047: tempora spectaculis, etc., Quint. 1, 12, 18: diei brevitatem conviviis, longitudinem noctis stupris et flagitiis, Cic. Verr. 2, 5, 10, § 26: bonum otium socordiā atque desidiā, Sall. C. 4, 1.—*
(g). With dum: contrivi diem, Dum asto, etc., Plaut. Cas. 3, 3, 4.—
(d). Absol.: vitae modum, Prop. 1, 7, 9.—
b. Transf. to the person: se, ut Plato, in musicis, geometriā, etc., Cic. Fin. 1, 21, 72; cf. in medial form: cum in causis et in negotiis et in foro conteramur, id. de Or. 1, 58, 249; id. Caecin. 5, 14.—
2. In gen.: operam, Plaut. Most. 3, 1, 54; cf.: operam frustra, Ter. Phorm. 1, 4, 31: quae sunt horum temporum, to exhaust, Cic. Att. 9, 4, 1.—
b. Trop.: ejus omnis gravissimas injurias quasi voluntariā oblivione, to obliterate from the memory, Cic. Fam. 1, 9, 20: quam (dignitatem virtutis) reliquā ex collatione, facile est conterere atque contemnere, to tread under foot by comparison (opp. in caelum efferre), id. Tusc. 5, 30, 85.—Hence, contrītus, a, um, P. a., worn out, trite, common (mostly in Cic.): proverbium vetustate, Cic. Fin. 2, 16, 52: praecepta (connected with communia), id. de Or. 1, 31, 138: contritum et contemptum praemium, id. Sest. 40, 86.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconterō

Proto-Indo-European *terh₁- Latin terō Latin conterō From con- + terō.

Descendants
  • Frenchcontrire
  • Italiancontrire
  • Italiancontritare
  • Portuguesecurtir
  • Spanishcurtir
  • Englishcontrite

In English words that came into English from conterō

  • contritecontrītus
  • contritioncontrītiō

Quick answers

What does conterō mean in Latin?
conterō, a verb, means “to grind or crush to pieces; to bruise or crumble; to wear down or away, consume”.
What are the principal parts of conterō?
conterō, conterere, contrīvī, contrītum (third conjugation).
How do you pronounce conterō?
In classical Latin, [ˈkɔn.tɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔn.te.ro].
Where does conterō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin conterō.