adjectivethird-declension two-termination adjective
contemptibilis
contemptibilis (neuter contemptibile)
Classical[kɔn.tɛmpˈtɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kon.tempˈtiː.bi.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationcontemptible
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contemptibilis | contemptibilis | contemptibile |
| genitive | contemptibilis | contemptibilis | contemptibilis |
| dative | contemptibilī | contemptibilī | contemptibilī |
| accusative | contemptibilem | contemptibilem | contemptibile |
| ablative | contemptibilī | contemptibilī | contemptibilī |
| vocative | contemptibilis | contemptibilis | contemptibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | contemptibilēs | contemptibilēs | contemptibilia |
| genitive | contemptibilium | contemptibilium | contemptibilium |
| dative | contemptibilibus | contemptibilibus | contemptibilibus |
| accusative | contemptibilīs contemptibilēs | contemptibilīs contemptibilēs | contemptibilia |
| ablative | contemptibilibus | contemptibilibus | contemptibilibus |
| vocative | contemptibilēs | contemptibilēs | contemptibilia |
contemptĭbĭlis (-temt-), e, adj. contemno,
I. contemptible (post-class.), Dig. 1, 16, 9; 21, 2, 37; Arn. 4, p. 155.—Comp., Lampr. Alex. Sev. 20.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin contemptibilis From contemnō (“to scorn, despise”) + -bilis.
Descendants
- Catalancontemptible
- Englishcontemptible
In English words that came into English from contemptibilis
- contemptiblecontemptibilis