LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

contemporārius

contemporārius (feminine contemporāria, neuter contemporārium)
Classical[kɔn.tɛm.pɔˈraː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon.tem.poˈraː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivecontemporary

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecontemporāriuscontemporāriacontemporārium
genitivecontemporāriīcontemporāriaecontemporāriī
dativecontemporāriōcontemporāriaecontemporāriō
accusativecontemporāriumcontemporāriamcontemporārium
ablativecontemporāriōcontemporāriācontemporāriō
vocativecontemporāriecontemporāriacontemporārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecontemporāriīcontemporāriaecontemporāria
genitivecontemporāriōrumcontemporāriārumcontemporāriōrum
dativecontemporāriīscontemporāriīscontemporāriīs
accusativecontemporāriōscontemporāriāscontemporāria
ablativecontemporāriīscontemporāriīscontemporāriīs
vocativecontemporāriīcontemporāriaecontemporāria

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincontemporārius

Latin tempus Latin -ārius Latin contemporārius From con- + tempus (“time”) + -ārius.

Descendants
  • Englishcontemporary
  • Germankontemporär

In English words that came into English from contemporārius

  • contemporarycontemporārius

Quick answers

What does contemporārius mean in Latin?
contemporārius, a adjective, means “contemporary”.
How do you pronounce contemporārius?
In classical Latin, [kɔn.tɛm.pɔˈraː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.tem.poˈraː.ri.us].
Where does contemporārius come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin contemporārius.