LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

cōnsubstantiālis

cōnsubstantiālis (neuter cōnsubstantiāle)
Classical[kõː.sʊp.stan.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[kon.sub.stan.t͡siˈaː.lis]

Meaning

  1. two terminationconsubstantial

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsubstantiāliscōnsubstantiāliscōnsubstantiāle
genitivecōnsubstantiāliscōnsubstantiāliscōnsubstantiālis
dativecōnsubstantiālīcōnsubstantiālīcōnsubstantiālī
accusativecōnsubstantiālemcōnsubstantiālemcōnsubstantiāle
ablativecōnsubstantiālīcōnsubstantiālīcōnsubstantiālī
vocativecōnsubstantiāliscōnsubstantiāliscōnsubstantiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsubstantiālēscōnsubstantiālēscōnsubstantiālia
genitivecōnsubstantiāliumcōnsubstantiāliumcōnsubstantiālium
dativecōnsubstantiālibuscōnsubstantiālibuscōnsubstantiālibus
accusativecōnsubstantiālīs
cōnsubstantiālēs
cōnsubstantiālīs
cōnsubstantiālēs
cōnsubstantiālia
ablativecōnsubstantiālibuscōnsubstantiālibuscōnsubstantiālibus
vocativecōnsubstantiālēscōnsubstantiālēscōnsubstantiālia

con-substantĭālis, e,
I. adj., of like essence, nature, or substance, consubstantial (eccl. Lat.), Tert. adv. Herm. 44 al.—Hence,

Quick answers

What does cōnsubstantiālis mean in Latin?
cōnsubstantiālis, a adjective, means “consubstantial”.
How do you pronounce cōnsubstantiālis?
In classical Latin, [kõː.sʊp.stan.tiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.sub.stan.t͡siˈaː.lis].