adjectivethird-declension two-termination adjective
cōnsubstantiālis
cōnsubstantiālis (neuter cōnsubstantiāle)
Classical[kõː.sʊp.stan.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[kon.sub.stan.t͡siˈaː.lis]
Meaning
- two terminationconsubstantial
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnsubstantiālis | cōnsubstantiālis | cōnsubstantiāle |
| genitive | cōnsubstantiālis | cōnsubstantiālis | cōnsubstantiālis |
| dative | cōnsubstantiālī | cōnsubstantiālī | cōnsubstantiālī |
| accusative | cōnsubstantiālem | cōnsubstantiālem | cōnsubstantiāle |
| ablative | cōnsubstantiālī | cōnsubstantiālī | cōnsubstantiālī |
| vocative | cōnsubstantiālis | cōnsubstantiālis | cōnsubstantiāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cōnsubstantiālēs | cōnsubstantiālēs | cōnsubstantiālia |
| genitive | cōnsubstantiālium | cōnsubstantiālium | cōnsubstantiālium |
| dative | cōnsubstantiālibus | cōnsubstantiālibus | cōnsubstantiālibus |
| accusative | cōnsubstantiālīs cōnsubstantiālēs | cōnsubstantiālīs cōnsubstantiālēs | cōnsubstantiālia |
| ablative | cōnsubstantiālibus | cōnsubstantiālibus | cōnsubstantiālibus |
| vocative | cōnsubstantiālēs | cōnsubstantiālēs | cōnsubstantiālia |
con-substantĭālis, e,
I. adj., of like essence, nature, or substance, consubstantial (eccl. Lat.), Tert. adv. Herm. 44 al.—Hence,