LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

cōnstantia

cōnstantia f (genitive cōnstantiae)
Classical[kõːˈstan.ti.a]Ecclesiastical[konˈstan.t͡si.a]

Meaning

  1. firmness, steadiness, constancy, perseverance
  2. agreement, harmony
  3. steadfastness, immovability
  4. consistent

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnstantiacōnstantiae
genitivecōnstantiaecōnstantiārum
dativecōnstantiaecōnstantiīs
accusativecōnstantiamcōnstantiās
ablativecōnstantiācōnstantiīs
vocativecōnstantiacōnstantiae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

constantiam servare
to be calm, self-possessed.

constantĭa, ae, f. 1. constans.
I. A firm standing, steadiness, firmness, immutability, unchangeableness, constancy, perseverance (in good prose; esp. freq. in Cic.): (stellarum) perennes cursus atque perpetui cum admirabili incredibilique constantiā, Cic. N. D. 2, 21, 55; cf. id. ib. § 56, and 3, 9, 23: dictorum conventorumque, id. Off. 1, 7, 23; cf. promissi, id. Att. 4, 19 (17), 1: tantā constantiā vocis atque voltūs, Nep. Att. 22, 1: perseverantia constantiaque oppugnandi, Auct. B. Alex. 26.—
II. Trop., agreement, harmony, symmetry, consistency: testimoniorum, Auct. Her. 2, 6, 9: ordo et constantia et moderatio dictorum omnium atque factorum, Cic. Off. 1, 28, 98: non ex singulis vocibus philosophi spectandi sunt, sed ex perpetuitate atque constantiā, id. Tusc. 5, 10, 31: in quibus (orationibus) forsitan magis requiratur constantia, id. Clu. 51, 141; cf.: constantiae causā, for consistency's sake, id. ib. 2, 2, 5: quae autem est inter augures conveniens et conjuncta constantia? id. Div. 2, 39, 82: officii, id. Sull. 1, 2. —
2. Firmness of character, steadfastness, immovability, constancy, self - possession: is, qui moderatione et constantiā quietus animo est sibi ipse placatus, ut nec tabescat molestiis, etc., Cic. Tusc. 4, 17, 37; cf. id. ib. 4, 17, 38: Catoni cum incredibilem tribuisset natura gravitatem, eamque ipse perpetuā constantiā roborasset semperque in proposito susceptoque consilio permansisset, etc., id. Off. 1, 31, 112: si soceri Scauri constantiam (ceperis), Cic. Verr. 1, 17, 52: benevolentiam, non ... ardore quodam amoris, sed stabilitate potius et constantiā judicemus, id. Off. 1, 15, 47: firmamentum constantiae est fides, id. Lael. 18, 65: hinc constantia, illinc furor, id. Cat. 2, 11, 25; id. Sest. 41, 88; id. Phil. 7, 4, 14; id. Off. 1, 28, 98; Nep. Thras. 1, 1; Hor. Epod. 15, 15; Liv. 42, 62, 11: de eorum fide constantiāque dubitatis? Caes. B. G. 7, 77; Brut. ap. Cic. Ep. ad Brut. 1, 16, 10: animi, Ov. M. 11, 293: morum, Tac. H. 3, 86; id. A. 13, 30 fin.; Sen. Const. Sap. 1, 1 sqq.: sunt et alia ingenita quaedam adjumenta vox, latus, patiens laboris valetudo, constantia, decor, i. e. natural firmness, intrepidity, Quint. prooem. § 27 Meyer.; cf. id. 6, prooem. § 11; 12, 5, 2.— Acc. to the notions of the Stoics, = εὐπάθεια; in plur.: sic quattuor perturbationes sunt, tres constantiae ( = εὐπαθείας τρεῖς, Diog. L. 7, 115), Cic. Tusc. 4, 6, 14; cf. Aug. Civ. Dei, 14, 8.
Constantia, ae, f.,
I. a Roman proper name, Lact. Mort. Pers. 15, 1, 6; Amm. 21, 15, 6.

Origins

From present-participle stem of cōnstāre (“to stand together”).

Descendants
  • Catalanconstància
  • Englishconstancy
  • Frenchconstance
  • Italiancostanza
  • Portugueseconstância
  • Romanianconstanță
  • Spanishconstancia
  • Galicianconstancia

In English words that came into English from cōnstantia

  • constancycōnstantia

Quick answers

What does cōnstantia mean in Latin?
cōnstantia, a noun, means “firmness, steadiness, constancy, perseverance; agreement, harmony; steadfastness, immovability”.
What is the genitive of cōnstantia?
The genitive singular is cōnstantiae. cōnstantia is feminine, first declension.
How do you pronounce cōnstantia?
In classical Latin, [kõːˈstan.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈstan.t͡si.a].