LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

cōnspīrātiō

cōnspīrātiō f (genitive cōnspīrātiōnis)
Classical[kõː.spiːˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[kon.spiˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. union, unanimity, concord, harmony
  2. plot, mutiny, conspiracy

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnspīrātiōcōnspīrātiōnēs
genitivecōnspīrātiōniscōnspīrātiōnum
dativecōnspīrātiōnīcōnspīrātiōnibus
accusativecōnspīrātiōnemcōnspīrātiōnēs
ablativecōnspīrātiōnecōnspīrātiōnibus
vocativecōnspīrātiōcōnspīrātiōnēs

conspīrātĭo, ōnis, f. 1. conspiro, prop.
I. a blowing or breathing together. *
I. Lit., of unison in wind instruments: canentium, Col. 12, 2, 4.—Far more freq.,
II. Trop., an agreement in feeling or opinion, union, unanimity, concord, harmony.
A. In a good sense: conspiratione hominum atque consensu, Cic. Off. 2, 5, 16: bonorum omnium, id. Cat. 4, 10, 22: optimatium, Suet. Caes. 15: omnium ordinum ad defendendam libertatem (with concordia), Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 15, 3: (amici) quantā amoris conspiratione consentientis, Cic. Fin. 1, 20, 65: conspiratio consensusque virtutum, id. ib. 5, 23, 66: in re publicā bene gerendā, id. Dom. 11, 28: civitatium, Just. 34, 1, 1. —
B. In a bad sense, a plotting, plot, mutiny, conspiracy, Cic. Scaur. 10, 20; 16, 37; id. Deiot. 4, 11; Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, a, 5; Quint. 6, 1, 9; 12, 7, 2; Suet. Aug. 19; id. Calig. 56 et saep.—
III. Meton., the conspirators, body of conspirators: cum tota ejus conspiratio late quaereretur, Val. Max. 4, 7, 2.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōnspīrātiō From cōnspīrō + -tiō.

Descendants
  • Catalanconspiració
  • Englishconspiracy
  • Englishconspiration
  • Frenchconspiration
  • Italiancospirazione
  • Portugueseconspiração
  • Romanianconspirație
  • Spanishconspiración
  • Galicianconspiración
  • Russianконспира́ция

In English words that came into English from cōnspīrātiō

  • conspiracycōnspīrātiō
  • conspirationcōnspīrātiō

Quick answers

What does cōnspīrātiō mean in Latin?
cōnspīrātiō, a noun, means “union, unanimity, concord, harmony; plot, mutiny, conspiracy”.
What is the genitive of cōnspīrātiō?
The genitive singular is cōnspīrātiōnis. cōnspīrātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce cōnspīrātiō?
In classical Latin, [kõː.spiːˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.spiˈrat.t͡si.o].