LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

cōnsocius1

cōnsocius (feminine cōnsocia, neuter cōnsocium)
Classical[kõːˈsɔ.ki.ʊs]Ecclesiastical[konˈsɔː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectiveunited, connected

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsociuscōnsociacōnsocium
genitivecōnsociīcōnsociaecōnsociī
dativecōnsociōcōnsociaecōnsociō
accusativecōnsociumcōnsociamcōnsocium
ablativecōnsociōcōnsociācōnsociō
vocativecōnsociecōnsociacōnsocium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecōnsociīcōnsociaecōnsocia
genitivecōnsociōrumcōnsociārumcōnsociōrum
dativecōnsociīscōnsociīscōnsociīs
accusativecōnsociōscōnsociāscōnsocia
ablativecōnsociīscōnsociīscōnsociīs
vocativecōnsociīcōnsociaecōnsocia

con-sŏcĭus, a, um,
I. adj., united, connected (late Lat.): elementa sibi valde, Fulg. Myth. 1, 2.—
II. Subst.
A. consŏ-cĭus, ii, m., a partaker, aid, companion (with consortes), Cod. Just. 10, 2, 3; Firm. Math. 3, 13, 1.—
B. consŏcĭa, ae, f., a female companion, consort: consors totius vitae et consocia, Ambros. Ep. 9, 70.
noun · masculinesecond declension
cōnsocius2
cōnsocius m (genitive cōnsociī or cōnsocī, feminine cōnsocia)
Classical[kõːˈsɔ.ki.ʊs]Ecclesiastical[konˈsɔː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. companion, aid

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnsociuscōnsociī
genitivecōnsociī
cōnsocī
cōnsociōrum
dativecōnsociōcōnsociīs
accusativecōnsociumcōnsociōs
ablativecōnsociōcōnsociīs
vocativecōnsociecōnsociī

Origins

Descendants
  • Italianconsocio
  • Spanishconsocio

Quick answers

What does cōnsocius mean in Latin?
cōnsocius, a adjective, means “united, connected”.
How do you pronounce cōnsocius?
In classical Latin, [kõːˈsɔ.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈsɔː.t͡ʃi.us].