noun · femininethird declension
cōnsiliātrīx
cōnsiliātrīx f (genitive cōnsiliātrīcis, masculine cōnsiliātor)
Classical[kõː.sɪ.liˈaː.triːks]Ecclesiastical[kon.si.liˈaː.triks]
Meaning
- a female counselor, advisor
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnsiliātrīx | cōnsiliātrīcēs |
| genitive | cōnsiliātrīcis | cōnsiliātrīcum |
| dative | cōnsiliātrīcī | cōnsiliātrīcibus |
| accusative | cōnsiliātrīcem | cōnsiliātrīcēs |
| ablative | cōnsiliātrīce | cōnsiliātrīcibus |
| vocative | cōnsiliātrīx | cōnsiliātrīcēs |
consĭlĭātrix, īcis, f. consiliator,
I. she who counséls:
illae consiliatrices tuae, App. M. 5, p. 169, 23.Origins
From cōnsilior, cōnsiliātum (“to consult”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).