noun · femininefirst declension
cōnsīderantia
cōnsīderantia f (genitive cōnsīderantiae)
Classical[kõː.siː.dɛˈran.ti.a]Ecclesiastical[kon.si.deˈran.t͡si.a]
Meaning
- consideration, reflection
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnsīderantia | cōnsīderantiae |
| genitive | cōnsīderantiae | cōnsīderantiārum |
| dative | cōnsīderantiae | cōnsīderantiīs |
| accusative | cōnsīderantiam | cōnsīderantiās |
| ablative | cōnsīderantiā | cōnsīderantiīs |
| vocative | cōnsīderantia | cōnsīderantiae |
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin cōnsīderantia From cōnsīderāns + -ia.
In English words that came into English from cōnsīderantia
- considerancecōnsīderantia