verbfirst conjugation, deponent
cōnsermōnor
cōnsermōnor (present infinitive cōnsermōnārī, perfect active cōnsermōnātus sum)
Classical[kõː.sɛrˈmoː.nɔr]Ecclesiastical[kon.serˈmɔː.nor]
Meaning
- deponentintransitiveto converse, talk
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnsermōnor | cōnsermōnābar | cōnsermōnābor | — | — | — |
| 2nd sg. | cōnsermōnāris cōnsermōnāre | cōnsermōnābāris cōnsermōnābāre | cōnsermōnāberis cōnsermōnābere | — | — | — |
| 3rd sg. | cōnsermōnātur | cōnsermōnābātur | cōnsermōnābitur | — | — | — |
| 1st pl. | cōnsermōnāmur | cōnsermōnābāmur | cōnsermōnābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | cōnsermōnāminī | cōnsermōnābāminī | cōnsermōnābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | cōnsermōnantur | cōnsermōnābantur | cōnsermōnābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnsermōner | cōnsermōnārer | — | — |
| 2nd sg. | cōnsermōnēris cōnsermōnēre | cōnsermōnārēris cōnsermōnārēre | — | — |
| 3rd sg. | cōnsermōnētur | cōnsermōnārētur | — | — |
| 1st pl. | cōnsermōnēmur | cōnsermōnārēmur | — | — |
| 2nd pl. | cōnsermōnēminī | cōnsermōnārēminī | — | — |
| 3rd pl. | cōnsermōnentur | cōnsermōnārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | cōnsermōnāre | — |
| pres. 2nd pl. | cōnsermōnāminī | — |
| fut. 2nd sg. | cōnsermōnātor | — |
| fut. 3rd sg. | cōnsermōnātor | — |
| fut. 3rd pl. | cōnsermōnantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | cōnsermōnārī | — |
| perfect infinitive | cōnsermōnātum esse | — |
| future infinitive | cōnsermōnātūrum esse | — |
| present participle | cōnsermōnāns | — |
| perfect participle | cōnsermōnātus cōnsermōnāta, cōnsermōnātā, cōnsermōnātae, cōnsermōnātam, cōnsermōnātārum, cōnsermōnātās, cōnsermōnāte, cōnsermōnātī, cōnsermōnātīs, cōnsermōnātō, cōnsermōnātōrum, cōnsermōnātōs | — |
| future participle | cōnsermōnātūrus cōnsermōnātūra, cōnsermōnātūrā, cōnsermōnātūrae, cōnsermōnātūram, cōnsermōnātūrārum, cōnsermōnātūrās, cōnsermōnātūre, cōnsermōnātūrī, cōnsermōnātūrīs, cōnsermōnātūrō, cōnsermōnātūrōrum, cōnsermōnātūrōs, cōnsermōnātūrum | cōnsermōnandus cōnsermōnanda, cōnsermōnandā, cōnsermōnandae, cōnsermōnandam, cōnsermōnandārum, cōnsermōnandās, cōnsermōnande, cōnsermōnandīs, cōnsermōnandōrum, cōnsermōnandōs |
gerundcōnsermōnandī, cōnsermōnandō, cōnsermōnandumsupinecōnsermōnātum, cōnsermōnātū
con-sermōnor, āri,
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōnsermōnor
Latin sermōnor Latin cōnsermōnor From con- + sermōnor.