verbthird conjugation, no passive, no supine stem
conquinīscō
conquinīscō (present infinitive conquinīscere, perfect active conquēxī)
Classical[kɔŋ.kʷɪˈniːs.koː]Ecclesiastical[koŋ.kʷiˈnis.ko]
Meaning
- to crouch down, squat
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | conquinīscō | conquinīscēbam | conquinīscam | conquēxī | conquēxeram | conquēxerō |
| 2nd sg. | conquinīscis | conquinīscēbās | conquinīscēs | conquēxistī | conquēxerās | conquēxeris |
| 3rd sg. | conquinīscit | conquinīscēbat | conquinīscet | conquēxit | conquēxerat | conquēxerit |
| 1st pl. | conquinīscimus | conquinīscēbāmus | conquinīscēmus | conquēximus | conquēxerāmus | conquēxerimus |
| 2nd pl. | conquinīscitis | conquinīscēbātis | conquinīscētis | conquēxistis | conquēxerātis | conquēxeritis |
| 3rd pl. | conquinīscunt | conquinīscēbant | conquinīscent | conquēxērunt conquēxēre | conquēxerant | conquēxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | conquinīscam | conquinīscerem | conquēxerim | conquēxissem |
| 2nd sg. | conquinīscās | conquinīscerēs | conquēxerīs | conquēxissēs |
| 3rd sg. | conquinīscat | conquinīsceret | conquēxerit | conquēxisset |
| 1st pl. | conquinīscāmus | conquinīscerēmus | conquēxerīmus | conquēxissēmus |
| 2nd pl. | conquinīscātis | conquinīscerētis | conquēxerītis | conquēxissētis |
| 3rd pl. | conquinīscant | conquinīscerent | conquēxerint | conquēxissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | conquinīsce | — |
| pres. 2nd pl. | conquinīscite | — |
| fut. 2nd sg. | conquinīscitō | — |
| fut. 3rd sg. | conquinīscitō | — |
| fut. 2nd pl. | conquinīscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | conquinīscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | conquinīscere | — |
| perfect infinitive | conquēxisse | — |
| present participle | conquinīscēns | — |
gerundconquinīscendī, conquinīscendō, conquinīscendum
con-quĭnisco, quexi, 3, v. n. quino, kindr. with κινέω,
I. to cower down, squat, stoop down:
inclinari, Non. p. 84, 15: caput inclinare, Prisc. p. 885 P. (only ante-class. in the foll. exs.); Plaut. Cist. 4, 1, 5; id. Ps. 3, 2, 75: ad eum conquexi, Pompon. ap. Prisc. 1. 1. (Com. Rel. v. 171 Rib.).Origins
From con- + *quinisco, apparently from a Proto-Indo-European *kʷeǵ⁽ʰ⁾- (“to flee”), with no known cognates outside of Italic. Compare quaccola (“quail”); has also been compared to Lithuanian kaktà (“forehead”).