LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

cōnīventia

cōnīventia f (genitive cōnīventiae)
Classical[koː.niːˈwɛn.ti.a]Ecclesiastical[ko.niˈvɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. connivance

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnīventiacōnīventiae
genitivecōnīventiaecōnīventiārum
dativecōnīventiaecōnīventiīs
accusativecōnīventiamcōnīventiās
ablativecōnīventiācōnīventiīs
vocativecōnīventiacōnīventiae

cōnīventĭa, ae, f. coniveo, II. B.,
I. connivance (post-class. and rare): Ciceronis, Ps.-Ascon. ap. Cic. Verr. 1 fin. (p. 152 Orell.); Cod. Th. 2, 14, 1; Don. ad Ter. Phorm. 2, 3, 79; Lampr. Alex. Sev. 54 dub.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin cōnīventia From cōnīvēns + -ia.

Descendants
  • Catalanconnivència
  • Englishconnivence
  • Englishconnivance
  • Frenchconnivence
  • Romanianconivențăfrom French connivence
  • Italianconnivenza
  • Portugueseconivência
  • Spanishconnivencia
  • Galicianconivencia

Quick answers

What does cōnīventia mean in Latin?
cōnīventia, a noun, means “connivance”.
What is the genitive of cōnīventia?
The genitive singular is cōnīventiae. cōnīventia is feminine, first declension.
How do you pronounce cōnīventia?
In classical Latin, [koː.niːˈwɛn.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [ko.niˈvɛn.t͡si.a].