verbfirst conjugation, deponent
coniūcundor
coniūcundor (present infinitive coniūcundārī, perfect active coniūcundātus sum)
Classical[kɔn.juːˈkʊn.dɔr]Ecclesiastical[kon.juˈkun.dor]
Meaning
- deponentto rejoice with another
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | coniūcundor | coniūcundābar | coniūcundābor | — | — | — |
| 2nd sg. | coniūcundāris coniūcundāre | coniūcundābāris coniūcundābāre | coniūcundāberis coniūcundābere | — | — | — |
| 3rd sg. | coniūcundātur | coniūcundābātur | coniūcundābitur | — | — | — |
| 1st pl. | coniūcundāmur | coniūcundābāmur | coniūcundābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | coniūcundāminī | coniūcundābāminī | coniūcundābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | coniūcundantur | coniūcundābantur | coniūcundābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | coniūcunder | coniūcundārer | — | — |
| 2nd sg. | coniūcundēris coniūcundēre | coniūcundārēris coniūcundārēre | — | — |
| 3rd sg. | coniūcundētur | coniūcundārētur | — | — |
| 1st pl. | coniūcundēmur | coniūcundārēmur | — | — |
| 2nd pl. | coniūcundēminī | coniūcundārēminī | — | — |
| 3rd pl. | coniūcundentur | coniūcundārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | coniūcundāre | — |
| pres. 2nd pl. | coniūcundāminī | — |
| fut. 2nd sg. | coniūcundātor | — |
| fut. 3rd sg. | coniūcundātor | — |
| fut. 3rd pl. | coniūcundantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | coniūcundārī | — |
| perfect infinitive | coniūcundātum esse | — |
| future infinitive | coniūcundātūrum esse | — |
| present participle | coniūcundāns | — |
| perfect participle | coniūcundātus coniūcundāta, coniūcundātā, coniūcundātae, coniūcundātam, coniūcundātārum, coniūcundātās, coniūcundāte, coniūcundātī, coniūcundātīs, coniūcundātō, coniūcundātōrum, coniūcundātōs | — |
| future participle | coniūcundātūrus coniūcundātūra, coniūcundātūrā, coniūcundātūrae, coniūcundātūram, coniūcundātūrārum, coniūcundātūrās, coniūcundātūre, coniūcundātūrī, coniūcundātūrīs, coniūcundātūrō, coniūcundātūrōrum, coniūcundātūrōs, coniūcundātūrum | coniūcundandus coniūcundanda, coniūcundandā, coniūcundandae, coniūcundandam, coniūcundandārum, coniūcundandās, coniūcundande, coniūcundandīs, coniūcundandōrum, coniūcundandōs |
gerundconiūcundandī, coniūcundandō, coniūcundandumsupineconiūcundātum, coniūcundātū
con-jūcundor, āri,
I. v. dep., to rejoice with one (late Lat.); with dat.:
amico, Vulg. Ecclus. 37, 4.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconiūcundor
Latin iūcundor Latin coniūcundor From con- + iūcundor.