LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

congregātīvus

congregātīvus (feminine congregātīva, neuter congregātīvum)
Classical[kɔŋ.ɡrɛ.ɡaːˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[koŋ.ɡre.ɡaˈtiː.vus]

Meaning

  1. adjectivesuitable for uniting or congregating; copulative

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecongregātīvuscongregātīvacongregātīvum
genitivecongregātīvīcongregātīvaecongregātīvī
dativecongregātīvōcongregātīvaecongregātīvō
accusativecongregātīvumcongregātīvamcongregātīvum
ablativecongregātīvōcongregātīvācongregātīvō
vocativecongregātīvecongregātīvacongregātīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecongregātīvīcongregātīvaecongregātīva
genitivecongregātīvōrumcongregātīvārumcongregātīvōrum
dativecongregātīvīscongregātīvīscongregātīvīs
accusativecongregātīvōscongregātīvāscongregātīva
ablativecongregātīvīscongregātīvīscongregātīvīs
vocativecongregātīvīcongregātīvaecongregātīva

congrĕgātīvus, a, um, adj. id.,
I. suitable for uniting or congregating, copulative: adverbia (simul, una, pariter, etc.), Prisc. p. 1021 P.

Origins

From congregō (“to gather into a flock”) + īvus.

Quick answers

What does congregātīvus mean in Latin?
congregātīvus, a adjective, means “suitable for uniting or congregating; copulative”.
How do you pronounce congregātīvus?
In classical Latin, [kɔŋ.ɡrɛ.ɡaːˈtiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋ.ɡre.ɡaˈtiː.vus].