LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Cōnfūcius

Cōnfūcius m sg (genitive Cōnfūciī or Cōnfūcī)
Classical[kõːˈfuː.ki.ʊs]Ecclesiastical[koɱˈfuː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. Confucius
    CUM FU CU, ſive Confucius quem Sinenſes uti Principem Philoſophiæ ſuæ ſequuntur, […]1687, Philippe Couplet, Confucius, Sinarum Philosophus:
    CONFUTIUS, dictus Socrates Sinenſis, tum quia huic σύγχρονος, tum quia morum imprimis Doctrinam excoluit.1698, Johann Jacob Hofmann, Lexicon Universale:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeCōnfūcius—
genitiveCōnfūciī
Cōnfūcī, Cōnfūtī, Cōnfūtiī
—
dativeCōnfūciō
Cōnfūtiō
—
accusativeCōnfūcium
Cōnfūtium
—
ablativeCōnfūciō
Cōnfūtiō
—
vocativeCōnfūcī
Cōnfūtī
—

Origins

From Mandarin 孔夫子 (Kǒng Fūzǐ, honorific title, literally “Master Kong”) + Latin -ius.

Descendants
  • EnglishConfucius
  • FrenchConfucius
  • GermanKonfuzius
  • ItalianConfucio
  • PortugueseConfúcio
  • SpanishConfucio
  • TranslingualConfuciusornis
  • RussianКонфуцій
  • RussianКонфуций

Quick answers

What does Cōnfūcius mean in Latin?
Cōnfūcius, a proper noun, means “Confucius”.
What is the genitive of Cōnfūcius?
The genitive singular is Cōnfūciī. Cōnfūcius is masculine, second declension.
How do you pronounce Cōnfūcius?
In classical Latin, [kõːˈfuː.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [koɱˈfuː.t͡ʃi.us].