verbfirst conjugation
cōnfortō
cōnfortō (present infinitive cōnfortāre, perfect active cōnfortāvī, supine cōnfortātum)
Classical[kõːˈfɔr.toː]Ecclesiastical[koɱˈfɔr.to]
Meaning
- to make stronger, strengthen
- to give courage
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnfortō | cōnfortābam | cōnfortābō | cōnfortāvī | cōnfortāveram | cōnfortāverō cōnfortārō |
| 2nd sg. | cōnfortās | cōnfortābās | cōnfortābis | cōnfortāvistī cōnfortāstī | cōnfortāverās cōnfortārās | cōnfortāveris |
| 3rd sg. | cōnfortat | cōnfortābat | cōnfortābit | cōnfortāvit | cōnfortāverat cōnfortārat | cōnfortāverit cōnfortārit |
| 1st pl. | cōnfortāmus | cōnfortābāmus | cōnfortābimus | cōnfortāvimus | cōnfortāverāmus | cōnfortāverimus cōnfortārimus |
| 2nd pl. | cōnfortātis | cōnfortābātis | cōnfortābitis | cōnfortāvistis cōnfortāstis | cōnfortāverātis cōnfortārātis | cōnfortāveritis cōnfortāritis |
| 3rd pl. | cōnfortant | cōnfortābant | cōnfortābunt | cōnfortāvērunt cōnfortāvēre, cōnfortārunt | cōnfortāverant cōnfortārant | cōnfortāverint cōnfortārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnfortem | cōnfortārem | cōnfortāverim cōnfortārim | cōnfortāvissem cōnfortāssem |
| 2nd sg. | cōnfortēs | cōnfortārēs | cōnfortāverīs | cōnfortāvissēs cōnfortāssēs |
| 3rd sg. | cōnfortet | cōnfortāret | cōnfortāverit cōnfortārit | cōnfortāvisset cōnfortāsset |
| 1st pl. | cōnfortēmus | cōnfortārēmus | cōnfortāverīmus cōnfortārīmus | cōnfortāvissēmus cōnfortāssēmus |
| 2nd pl. | cōnfortētis | cōnfortārētis | cōnfortāverītis cōnfortārītis | cōnfortāvissētis cōnfortāssētis |
| 3rd pl. | cōnfortent | cōnfortārent | cōnfortāverint cōnfortārint | cōnfortāvissent cōnfortāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | cōnfortor | cōnfortābar | cōnfortābor |
| 2nd sg. | cōnfortāris cōnfortāre | cōnfortābāris cōnfortābāre | cōnfortāberis cōnfortābere |
| 3rd sg. | cōnfortātur | cōnfortābātur | cōnfortābitur |
| 1st pl. | cōnfortāmur | cōnfortābāmur | cōnfortābimur |
| 2nd pl. | cōnfortāminī | cōnfortābāminī | cōnfortābiminī |
| 3rd pl. | cōnfortantur | cōnfortābantur | cōnfortābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | cōnforter | cōnfortārer |
| 2nd sg. | cōnfortēris cōnfortēre | cōnfortārēris cōnfortārēre |
| 3rd sg. | cōnfortētur | cōnfortārētur |
| 1st pl. | cōnfortēmur | cōnfortārēmur |
| 2nd pl. | cōnfortēminī | cōnfortārēminī |
| 3rd pl. | cōnfortentur | cōnfortārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | cōnfortā | cōnfortāre |
| pres. 2nd pl. | cōnfortāte | cōnfortāminī |
| fut. 2nd sg. | cōnfortātō | cōnfortātor |
| fut. 3rd sg. | cōnfortātō | cōnfortātor |
| fut. 2nd pl. | cōnfortātōte | — |
| fut. 3rd pl. | cōnfortantō | cōnfortantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | cōnfortāre | cōnfortārī |
| perfect infinitive | cōnfortāvisse cōnfortāsse | cōnfortātum esse |
| future infinitive | cōnfortātūrum esse | cōnfortātum īrī |
| present participle | cōnfortāns cōnfortante, cōnfortantem, cōnfortantēs, cōnfortantī, cōnfortantia, cōnfortantibus, cōnfortantis, cōnfortantīs, cōnfortantium | — |
| perfect participle | — | cōnfortātus cōnfortāta, cōnfortātā, cōnfortātae, cōnfortātam, cōnfortātārum, cōnfortātās, cōnfortātī, cōnfortātōrum, cōnfortātōs |
| future participle | cōnfortātūrus cōnfortātūra, cōnfortātūrā, cōnfortātūrae, cōnfortātūram, cōnfortātūrārum, cōnfortātūrās, cōnfortātūre, cōnfortātūrī, cōnfortātūrīs, cōnfortātūrō, cōnfortātūrōrum, cōnfortātūrōs, cōnfortātūrum | cōnfortandus cōnfortanda, cōnfortandā, cōnfortandae, cōnfortandam, cōnfortandārum, cōnfortandās, cōnfortande, cōnfortandīs, cōnfortandōrum, cōnfortandōs |
gerundcōnfortandī, cōnfortandō, cōnfortandumsupinecōnfortātum, cōnfortātū
conforto, āre, v. a. fortis,
I. to strengthen much (late Lat.;
esp. freq. in the Vulg. of the Vet. Test.): stomachum, Macer. Carm. 71: manus, Lact. 4, 15: domum Juda, Vulg. Zach. 10, 6: confortamini, filii Benjamin, id. Jer. 6, 1 et saep.Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōnfortō
Proto-Indo-European *bʰerǵʰ- Proto-Indo-European *dʰer-? Proto-Indo-European *dʰerǵʰ- Proto-Italic *forktis Old Latin forctis Latin fortis Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin cōnfortō From con- + fortis + -ō.
Ibero-Romance
- Portugueseconfortarfrom Old Galician-Portuguese confortar
- Spanishconfortar
- Spanishconhortar
- Galicianconfortarfrom Old Galician-Portuguese confortar
- Siciliancunurtarifrom Spanish confortar
Borrowings
- Frenchconforterfrom Old French conforter
- Englishcomfortfrom Old French conforter
- Yolacomfoortfrom Old French conforter
Italo-Romance
- Italianconfortare
- Siciliancumpurtari
Gallo-Romance
- Catalanconfortar
Rhaeto-Romance
- Friulianconfuartâ
Gallo-Italic
- Piedmonteseconforté