LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

cōnflīctus

cōnflīctus m (genitive cōnflīctūs)
Classical[kõːˈfliːk.tʊs]Ecclesiastical[koɱˈflik.tus]

Meaning

  1. collision, clash
  2. fight, contest
  3. impact

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnflīctuscōnflīctūs
genitivecōnflīctūscōnflīctuum
dativecōnflīctuīcōnflīctibus
accusativecōnflīctumcōnflīctūs
ablativecōnflīctūcōnflīctibus
vocativecōnflīctuscōnflīctūs

conflictus, a, um, Part., from confligo.
conflictus, ūs, m. confligo,
I. a striking together (rare, and mostly in the abl. sing.).
I. In gen.
A. Prop.: conflictu atque tritu lapidum elici ignem, Cic. N. D. 2, 9, 25: nubium, id. Div. 2, 19, 44: corporum (in conflict), id. Caecin. 15, 43.—*
B. Trop., impulse, impression, necessity: fatalis incommodi conflictu urgeri, Gell. 6, 2, 8.—*
II. Esp., a fight, contest, Pacat. Pau. ad Theod. 31.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnflīctus

Proto-Indo-European *bʰleyǵ-der. Latin flīgō Latin cōnflīgō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin cōnflīctus From cōnflīgō + -tus (forming action nouns).

Elsewhere
  • Catalanconflicte
  • Englishconflict
  • Frenchconflit
  • GermanKonflikt
  • Italianconflitto
  • Occitanconflicte
  • Portugueseconflito
  • Romanianconflict
  • Spanishconflicto
  • Galicianconflito
Norwegian
  • Norwegian Bokmålkonflikt
  • Norwegian Nynorskkonflikt

Quick answers

What does cōnflīctus mean in Latin?
cōnflīctus, a noun, means “collision, clash; fight, contest; impact”.
What is the genitive of cōnflīctus?
The genitive singular is cōnflīctūs. cōnflīctus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce cōnflīctus?
In classical Latin, [kõːˈfliːk.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [koɱˈflik.tus].
Where does cōnflīctus come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnflīctus.