LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

cōnflīctiō

cōnflīctiō f (genitive cōnflīctiōnis)
Classical[kõːˈfliːk.ti.oː]Ecclesiastical[koɱˈflik.t͡si.o]

Meaning

  1. collision
  2. clash, contest, conflict

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnflīctiōcōnflīctiōnēs
genitivecōnflīctiōniscōnflīctiōnum
dativecōnflīctiōnīcōnflīctiōnibus
accusativecōnflīctiōnemcōnflīctiōnēs
ablativecōnflīctiōnecōnflīctiōnibus
vocativecōnflīctiōcōnflīctiōnēs

conflictĭo, ōnis, f. confligo (mostly in Cic. and Quint.),
I. a striking together, a collision.
I. Prop.: duorum inter se corporum, Quint. 3, 6, 6.—Esp., a conflict, combat: totius exercitus, Gell. 7 (6), 3, 1.—
II. Trop., a contest, conflict: rerum contrariarum et dissimilium et inter se pugnantium, Cic. Part. Or. 16, 55; 29, 102; 30, 104; Quint. 3, 6, 4; 3, 6, 11; 7, 1, 18.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōnflīctiō From confligō + -tiō.

Descendants
  • Englishconfliction

Quick answers

What does cōnflīctiō mean in Latin?
cōnflīctiō, a noun, means “collision; clash, contest, conflict”.
What is the genitive of cōnflīctiō?
The genitive singular is cōnflīctiōnis. cōnflīctiō is feminine, third declension.
How do you pronounce cōnflīctiō?
In classical Latin, [kõːˈfliːk.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koɱˈflik.t͡si.o].