noun · femininethird declension
cōnfictiō
cōnfictiō f (genitive cōnfictiōnis)
Meaning
- fabrication, invention
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnfictiō | cōnfictiōnēs |
| genitive | cōnfictiōnis | cōnfictiōnum |
| dative | cōnfictiōnī | cōnfictiōnibus |
| accusative | cōnfictiōnem | cōnfictiōnēs |
| ablative | cōnfictiōne | cōnfictiōnibus |
| vocative | cōnfictiō | cōnfictiōnēs |
confictĭo, ōnis, f. confingo,
I. an inventing, fabricating:
criminis, Cic. Rosc. Am. 13, 35.—Absol.: confictionis argumentatio, Cael. Aur. Acut. 1, 11, 81.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnfictiō ōnis, f
confingo, a fabricating: criminis.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cōnfictiō From cōnfingō + -tiō.