LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

concupīscibilis

concupīscibilis (neuter concupīscibile)
Classical[kɔŋ.kʊ.piːsˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[koŋ.ku.piʃˈʃiː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationdesirable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeconcupīscibilisconcupīscibilisconcupīscibile
genitiveconcupīscibilisconcupīscibilisconcupīscibilis
dativeconcupīscibilīconcupīscibilīconcupīscibilī
accusativeconcupīscibilemconcupīscibilemconcupīscibile
ablativeconcupīscibilīconcupīscibilīconcupīscibilī
vocativeconcupīscibilisconcupīscibilisconcupīscibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeconcupīscibilēsconcupīscibilēsconcupīscibilia
genitiveconcupīscibiliumconcupīscibiliumconcupīscibilium
dativeconcupīscibilibusconcupīscibilibusconcupīscibilibus
accusativeconcupīscibilīs
concupīscibilēs
concupīscibilīs
concupīscibilēs
concupīscibilia
ablativeconcupīscibilibusconcupīscibilibusconcupīscibilibus
vocativeconcupīscibilēsconcupīscibilēsconcupīscibilia

concŭpiscĭbĭlis, e,
I. adj., worthy to be longed for, very desirable (eccl. Lat.), Hier. Quaest. in Paral. 1, 1.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin concupīscibilis From concupīscō + -bilis.

Descendants
  • Italianconcupiscibile
  • Englishconcupisciblefrom Middle English concupiscibill
  • Frenchconcupisciblefrom Middle French concupiscible
  • Spanishconcupiscible

In English words that came into English from concupīscibilis

  • concupiscibleconcupīscibilis

Quick answers

What does concupīscibilis mean in Latin?
concupīscibilis, a adjective, means “desirable”.
How do you pronounce concupīscibilis?
In classical Latin, [kɔŋ.kʊ.piːsˈkɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋ.ku.piʃˈʃiː.bi.lis].