verbfirst conjugation
concreō
concreō (present infinitive concreāre, perfect active concreāvī, supine concreātum)
Classical[ˈkɔŋ.kre.oː]Ecclesiastical[ˈkɔŋ.kre.o]
Meaning
- to create together with another
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concreō | concreābam | concreābō | concreāvī | concreāveram | concreāverō concreārō |
| 2nd sg. | concreās | concreābās | concreābis | concreāvistī concreāstī | concreāverās concreārās | concreāveris |
| 3rd sg. | concreat | concreābat | concreābit | concreāvit | concreāverat concreārat | concreāverit concreārit |
| 1st pl. | concreāmus | concreābāmus | concreābimus | concreāvimus | concreāverāmus | concreāverimus concreārimus |
| 2nd pl. | concreātis | concreābātis | concreābitis | concreāvistis concreāstis | concreāverātis concreārātis | concreāveritis concreāritis |
| 3rd pl. | concreant | concreābant | concreābunt | concreāvērunt concreāvēre, concreārunt | concreāverant concreārant | concreāverint concreārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concreem | concreārem | concreāverim concreārim | concreāvissem concreāssem |
| 2nd sg. | concreēs | concreārēs | concreāverīs | concreāvissēs concreāssēs |
| 3rd sg. | concreet | concreāret | concreāverit concreārit | concreāvisset concreāsset |
| 1st pl. | concreēmus | concreārēmus | concreāverīmus concreārīmus | concreāvissēmus concreāssēmus |
| 2nd pl. | concreētis | concreārētis | concreāverītis concreārītis | concreāvissētis concreāssētis |
| 3rd pl. | concreent | concreārent | concreāverint concreārint | concreāvissent concreāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | concreor | concreābar | concreābor |
| 2nd sg. | concreāris concreāre | concreābāris concreābāre | concreāberis concreābere |
| 3rd sg. | concreātur | concreābātur | concreābitur |
| 1st pl. | concreāmur | concreābāmur | concreābimur |
| 2nd pl. | concreāminī | concreābāminī | concreābiminī |
| 3rd pl. | concreantur | concreābantur | concreābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | concreer | concreārer |
| 2nd sg. | concreēris concreēre | concreārēris concreārēre |
| 3rd sg. | concreētur | concreārētur |
| 1st pl. | concreēmur | concreārēmur |
| 2nd pl. | concreēminī | concreārēminī |
| 3rd pl. | concreentur | concreārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | concreā | concreāre |
| pres. 2nd pl. | concreāte | concreāminī |
| fut. 2nd sg. | concreātō | concreātor |
| fut. 3rd sg. | concreātō | concreātor |
| fut. 2nd pl. | concreātōte | — |
| fut. 3rd pl. | concreantō | concreantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | concreāre | concreārī |
| perfect infinitive | concreāvisse concreāsse | concreātum esse |
| future infinitive | concreātūrum esse | concreātum īrī |
| present participle | concreāns | — |
| perfect participle | — | concreātus concreāta, concreātā, concreātae, concreātam, concreātārum, concreātās, concreātī, concreātōrum, concreātōs |
| future participle | concreātūrus concreātūra, concreātūrā, concreātūrae, concreātūram, concreātūrārum, concreātūrās, concreātūre, concreātūrī, concreātūrīs, concreātūrō, concreātūrōrum, concreātūrōs, concreātūrum | concreandus concreanda, concreandā, concreandae, concreandam, concreandārum, concreandās, concreande, concreandīs, concreandōrum, concreandōs |
gerundconcreandī, concreandō, concreandumsupineconcreātum, concreātū
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconcreō
Latin creō Latin concreō From con- + creō.
In English words that came into English from concreō
- concreateconcreātus