noun · femininefirst declension
conclūsiuncula
conclūsiuncula f (genitive conclūsiunculae)
Classical[kɔŋ.kɫuː.siˈʊŋ.kʊ.ɫa]Ecclesiastical[koŋ.klu.s̬iˈuŋ.ku.la]
Meaning
- a captious conclusion, quibble
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | conclūsiuncula | conclūsiunculae |
| genitive | conclūsiunculae | conclūsiunculārum |
| dative | conclūsiunculae | conclūsiunculīs |
| accusative | conclūsiunculam | conclūsiunculās |
| ablative | conclūsiunculā | conclūsiunculīs |
| vocative | conclūsiuncula | conclūsiunculae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- conclusiuncula fallax or captio
- a fallacious argument; sophism.
conclūsĭuncŭla, ae, f. dim. conclusio, II. D.,
I. a trifling or captious conclusion, a sophism: fallaces ( = σοφίσματα), Cic. Ac. 2, 24, 75:
contortulae quaedam et minutulae conclusiunculae, id. Tusc. 2, 18, 42.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
conclūsiuncula ae, f dim.
conclusio, a captious conclusion, sophism: minutulae.
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -cula Latin conclūsiuncula From conclūsiō (“conclusion”) + -cula (diminutive suffix).