LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

conclūsiuncula

conclūsiuncula f (genitive conclūsiunculae)
Classical[kɔŋ.kɫuː.siˈʊŋ.kʊ.ɫa]Ecclesiastical[koŋ.klu.s̬iˈuŋ.ku.la]

Meaning

  1. a captious conclusion, quibble

Declension

declension
formsingularplural
nominativeconclūsiunculaconclūsiunculae
genitiveconclūsiunculaeconclūsiunculārum
dativeconclūsiunculaeconclūsiunculīs
accusativeconclūsiunculamconclūsiunculās
ablativeconclūsiunculāconclūsiunculīs
vocativeconclūsiunculaconclūsiunculae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

conclusiuncula fallax or captio
a fallacious argument; sophism.

conclūsĭuncŭla, ae, f. dim. conclusio, II. D.,
I. a trifling or captious conclusion, a sophism: fallaces ( = σοφίσματα), Cic. Ac. 2, 24, 75: contortulae quaedam et minutulae conclusiunculae, id. Tusc. 2, 18, 42.

Origins

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -cula Latin conclūsiuncula From conclūsiō (“conclusion”) + -cula (diminutive suffix).

Quick answers

What does conclūsiuncula mean in Latin?
conclūsiuncula, a noun, means “a captious conclusion, quibble”.
What is the genitive of conclūsiuncula?
The genitive singular is conclūsiunculae. conclūsiuncula is feminine, first declension.
How do you pronounce conclūsiuncula?
In classical Latin, [kɔŋ.kɫuː.siˈʊŋ.kʊ.ɫa]; in ecclesiastical (church) Latin, [koŋ.klu.s̬iˈuŋ.ku.la].