LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

conciliātrīx

conciliātrīx f (genitive conciliātrīcis, masculine conciliātor)
Classical[kɔŋ.kɪ.liˈaː.triːks]Ecclesiastical[kon̠ʲ.t͡ʃi.liˈaː.triks]

Meaning

  1. counselor, adviser, conciliator (female)
  2. matchmaker

Declension

declension
formsingularplural
nominativeconciliātrīxconciliātrīcēs
genitiveconciliātrīcisconciliātrīcum
dativeconciliātrīcīconciliātrīcibus
accusativeconciliātrīcemconciliātrīcēs
ablativeconciliātrīceconciliātrīcibus
vocativeconciliātrīxconciliātrīcēs

concĭlĭātrix, īcis, f. conciliator.
I. In gen., that which occasions, produces, procures: (omitto) orationis vim, quae conciliatrix est humanae maxime societatis, Cic. Leg. 1, 9, 27: conciliatrix amicitiae virtutis opinio, id. Lael. 11, 37.—
II. In partic., she who unites or conciliates, in a good and bad sense; a match-maker, a procuress, a bawd: conciliatrix dicitur, quae viris conciliat uxores et uxoribus viros, Paul. ex Fest. p. 62, 13 Müll.—In a bad sense in Lucil. ap. Non. p. 23, 4; Plaut. Mil. 5, 17; cf.: non vides quam blanda conciliatrix et quasi sui sit lena natura? Cic. N. D. 1, 27, 77.

Origins

From conciliō, conciliātum (“bring together”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

In English words that came into English from conciliātrīx

  • conciliatrixconciliātrīx

Quick answers

What does conciliātrīx mean in Latin?
conciliātrīx, a noun, means “counselor, adviser, conciliator (female); matchmaker”.
What is the genitive of conciliātrīx?
The genitive singular is conciliātrīcis. conciliātrīx is feminine, third declension.
How do you pronounce conciliātrīx?
In classical Latin, [kɔŋ.kɪ.liˈaː.triːks]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon̠ʲ.t͡ʃi.liˈaː.triks].