adjectivefirst/second-declension adjective
concamarātus
concamarātus (feminine concamarāta, neuter concamarātum)
Classical[kɔŋ.ka.maˈraː.tʊs]Ecclesiastical[koŋ.ka.maˈraː.tus]
Meaning
- adjectivevaulted, arched
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | concamarātus | concamarāta | concamarātum |
| genitive | concamarātī | concamarātae | concamarātī |
| dative | concamarātō | concamarātae | concamarātō |
| accusative | concamarātum | concamarātam | concamarātum |
| ablative | concamarātō | concamarātā | concamarātō |
| vocative | concamarāte | concamarāta | concamarātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | concamarātī | concamarātae | concamarāta |
| genitive | concamarātōrum | concamarātārum | concamarātōrum |
| dative | concamarātīs | concamarātīs | concamarātīs |
| accusative | concamarātōs | concamarātās | concamarāta |
| ablative | concamarātīs | concamarātīs | concamarātīs |
| vocative | concamarātī | concamarātae | concamarāta |