adjectivethird-declension two-termination adjective
compitālis1
compitālis (neuter compitāle)
Classical[kɔm.pɪˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[kom.piˈtaː.lis]
Meaning
- relationaltwo terminationcrossroads
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | compitālis | compitālis | compitāle |
| genitive | compitālis | compitālis | compitālis |
| dative | compitālī | compitālī | compitālī |
| accusative | compitālem | compitālem | compitāle |
| ablative | compitālī | compitālī | compitālī |
| vocative | compitālis | compitālis | compitāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | compitālēs | compitālēs | compitālia |
| genitive | compitālium | compitālium | compitālium |
| dative | compitālibus | compitālibus | compitālibus |
| accusative | compitālīs compitālēs | compitālīs compitālēs | compitālia |
| ablative | compitālibus | compitālibus | compitālibus |
| vocative | compitālēs | compitālēs | compitālia |
compĭtālis, e, adj. compitum,
I. of or pertaining to the cross-ways:
Lares, Varr. L. L. 6, § 25 Müll.; Suet. Aug. 31 (qui compita servant, Ov. F. 2, 615; cf. id. ib. 5, 140 sq.).—II. Subst.
A. † compĭtāles, ium, m., priests of the Lares compitales:
COMPIT. LAR. AVG., Inscr. Orell. 3958 sq.— B. compĭtālĭa, ium and iōrum (cf. Charis. p. 27 sq. P.; Prisc. p. 744 ib.:
compitaliorum, Cic. Pis. 4, 8 Orell. N. cr.), n., a festival, annually celebrated at cross - roads (compita) in honor of the Lares, soon after the Saturnalia, on a day appointed by the prætor (cf. conceptivus, II.), Varr. L. L. 6, § 25 Müll.; cf. Gell. 10, 24, 3; Macr. S. 1, 7 fin.; Cato, R. R. 5, 4; 57, 2; Cic. Att. 2, 3, 3; Plin. 36, 27, 70, § 204; Paul. ex Fest. p. 40, 3, and Fest. p. 257, 1 Müll.Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -alis Latin compitālis From compitum + -alis.