adjectivethird-declension two-termination adjective
compatibilis
compatibilis (neuter compatibile)
Classical[kɔm.paˈtɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kom.paˈtiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationcompatible, jointly tenable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | compatibilis | compatibilis | compatibile |
| genitive | compatibilis | compatibilis | compatibilis |
| dative | compatibilī | compatibilī | compatibilī |
| accusative | compatibilem | compatibilem | compatibile |
| ablative | compatibilī | compatibilī | compatibilī |
| vocative | compatibilis | compatibilis | compatibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | compatibilēs | compatibilēs | compatibilia |
| genitive | compatibilium | compatibilium | compatibilium |
| dative | compatibilibus | compatibilibus | compatibilibus |
| accusative | compatibilīs compatibilēs | compatibilīs compatibilēs | compatibilia |
| ablative | compatibilibus | compatibilibus | compatibilibus |
| vocative | compatibilēs | compatibilēs | compatibilia |
Origins
From con- + patibilis, in the sense of "enduring each other".
Descendants
- Catalancompatible
- Englishcompatible
- Frenchcompatible
- Germankompatibel
- Italiancompatibile
- Spanishcompatible
In English words that came into English from compatibilis
- compatiblecompatibilis
- compatibilitycompatibilitās