adjectivefirst/second-declension adjective
compāscuus
compāscuus (feminine compāscua, neuter compāscuum)
Classical[kɔmˈpaːs.ku.ʊs]Ecclesiastical[komˈpas.ku.us]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to common pasture
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | compāscuus | compāscua | compāscuum |
| genitive | compāscuī | compāscuae | compāscuī |
| dative | compāscuō | compāscuae | compāscuō |
| accusative | compāscuum | compāscuam | compāscuum |
| ablative | compāscuō | compāscuā | compāscuō |
| vocative | compāscue | compāscua | compāscuum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | compāscuī | compāscuae | compāscua |
| genitive | compāscuōrum | compāscuārum | compāscuōrum |
| dative | compāscuīs | compāscuīs | compāscuīs |
| accusative | compāscuōs | compāscuās | compāscua |
| ablative | compāscuīs | compāscuīs | compāscuīs |
| vocative | compāscuī | compāscuae | compāscua |
com-pascŭus, a, um, adj.,
I. of or pertaining to common pasturage:
ager, a common pasture, Cic. Top. 3, 12; Lex Thor.; Inscr. Orell. 3121; cf. Paul. ex Fest. p. 40, 1 Müll.: jus compascui, Dig. 8, 5, 20; cf. Quint. 5, 10, 85.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
com-pāscuus adj.,
of common pasturage, common: ager.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincompāscuus
Proto-Indo-European *peh₂- Proto-Indo-European *péh₂sti Proto-Italic *pāskō Latin pāscō Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin pāscuus Latin compāscuus From con- + pāscuus (“of or for pasture”).
In English words that came into English from compāscuus
- compascuitycompāscuitās