adjectivefirst/second-declension adjective
commūnicātīvus
commūnicātīvus (feminine commūnicātīva, neuter commūnicātīvum)
Classical[kɔm.muː.nɪ.kaːˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[kom.mu.ni.kaˈtiː.vus]
Meaning
- adjectivecommunicative
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | commūnicātīvus | commūnicātīva | commūnicātīvum |
| genitive | commūnicātīvī | commūnicātīvae | commūnicātīvī |
| dative | commūnicātīvō | commūnicātīvae | commūnicātīvō |
| accusative | commūnicātīvum | commūnicātīvam | commūnicātīvum |
| ablative | commūnicātīvō | commūnicātīvā | commūnicātīvō |
| vocative | commūnicātīve | commūnicātīva | commūnicātīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | commūnicātīvī | commūnicātīvae | commūnicātīva |
| genitive | commūnicātīvōrum | commūnicātīvārum | commūnicātīvōrum |
| dative | commūnicātīvīs | commūnicātīvīs | commūnicātīvīs |
| accusative | commūnicātīvōs | commūnicātīvās | commūnicātīva |
| ablative | commūnicātīvīs | commūnicātīvīs | commūnicātīvīs |
| vocative | commūnicātīvī | commūnicātīvae | commūnicātīva |