adjectivethird-declension two-termination adjective
commiscibilis
commiscibilis (neuter commiscibile)
Classical[kɔm.mɪsˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[kom.miʃˈʃiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationThat can be mixed; miscible
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | commiscibilis | commiscibilis | commiscibile |
| genitive | commiscibilis | commiscibilis | commiscibilis |
| dative | commiscibilī | commiscibilī | commiscibilī |
| accusative | commiscibilem | commiscibilem | commiscibile |
| ablative | commiscibilī | commiscibilī | commiscibilī |
| vocative | commiscibilis | commiscibilis | commiscibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | commiscibilēs | commiscibilēs | commiscibilia |
| genitive | commiscibilium | commiscibilium | commiscibilium |
| dative | commiscibilibus | commiscibilibus | commiscibilibus |
| accusative | commiscibilīs commiscibilēs | commiscibilīs commiscibilēs | commiscibilia |
| ablative | commiscibilibus | commiscibilibus | commiscibilibus |
| vocative | commiscibilēs | commiscibilēs | commiscibilia |
commiscĭbĭlis, e, adj. commisceo,
I. that can be mingled:
animus, Tert. Anim. 12.In English words that came into English from commiscibilis
- incommiscibleincommiscibilis