adjectivefirst/second-declension adjective
comminābundus
comminābundus (feminine comminābunda, neuter comminābundum)
Classical[kɔm.mɪ.naːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[kom.mi.naˈbun.dus]
Meaning
- adjectivewith dativethreatening
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | comminābundus | comminābunda | comminābundum |
| genitive | comminābundī | comminābundae | comminābundī |
| dative | comminābundō | comminābundae | comminābundō |
| accusative | comminābundum | comminābundam | comminābundum |
| ablative | comminābundō | comminābundā | comminābundō |
| vocative | comminābunde | comminābunda | comminābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | comminābundī | comminābundae | comminābunda |
| genitive | comminābundōrum | comminābundārum | comminābundōrum |
| dative | comminābundīs | comminābundīs | comminābundīs |
| accusative | comminābundōs | comminābundās | comminābunda |
| ablative | comminābundīs | comminābundīs | comminābundīs |
| vocative | comminābundī | comminābundae | comminābunda |
commĭnābundus, a, um, adj. comminor,
I. threatening (with dat.):
comminabundus nobilibus, Tert. adv. Marc. 4, 15.Origins
From comminor (“threaten”) + -bundus.